تحقيق حاضر با هدف تعيين تأثير مدل مراقبتی مشاركتي بر خودکارآمدی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس انجام می گیرد. 80 بیمار بر اساس معیارهای ورود شامل: سن بین 20 تا 55 سال، تایید بیماری مولتیپل اسکلروزیس توسط نورولوژیست و نمره وضعیت ناتوانی گسترش یافته بین 2 تا 3 انتخاب شدند. معیارهای خروج شامل: بارداری و افزایش در نمره وضعیت ناتوانی گسترش یافته حداقل به میزان 1 نمره با عود یا پیشرفت بیماری می باشد. پس از انتخاب نمونه ها، افراد به صورت تصادفی به دو گروه شاهد و آزمون تقسیم می شوند. پرسشنامه هاي اطلاعات دموگرافيك و خودکارآمدی قبل از مداخله در هر دو گروه تكميل و سپس مدل مراقبتی مشاركتي براساس مراحل آن شامل: انگيزش، آماده سازی، درگيرسازي و ارزشيابي در گروه آزمون به مدت 3 ماه اجرا می شود. ميانگين نمرات خودکارآمدی 1 ماه بعد از مداخله با اطلاعات قبل از مداخله در دو گروه شاهد و آزمون مقايسه می گردد.