بررسی تاثیر بکارگیری مدل مراقبتی مشارکتی بر خودکارآمدی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (ام اس)

تحقيق حاضر با هدف تعيين تأثير مدل مراقبتی مشاركتي بر خودکارآمدی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس انجام می گیرد. 80 بیمار بر اساس معیارهای ورود شامل: سن بین 20 تا 55 سال، تایید بیماری مولتیپل اسکلروزیس توسط نورولوژیست و نمره وضعیت ناتوانی گسترش یافته بین 2 تا 3 انتخاب شدند. معیارهای خروج شامل: بارداری و افزایش در نمره وضعیت ناتوانی گسترش یافته حداقل به میزان 1 نمره با عود یا پیشرفت بیماری می باشد. پس از انتخاب نمونه ها، افراد به صورت تصادفی به دو گروه شاهد و آزمون تقسیم می شوند. پرسشنامه هاي اطلاعات دموگرافيك و خودکارآمدی قبل از مداخله در هر دو گروه تكميل و سپس مدل مراقبتی مشاركتي براساس مراحل آن شامل: انگيزش، آماده سازی، درگيرسازي و ارزشيابي در گروه آزمون به مدت 3 ماه اجرا می شود. ميانگين نمرات خودکارآمدی 1 ماه بعد از مداخله با اطلاعات قبل از مداخله در دو گروه شاهد و آزمون مقايسه می گردد.

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز