بررسی مقایسه ای تاثیر مدل خودمراقبتی اورم با مدل مراقبت مشارکتی بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی

این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده است که به منظور مقایسه میزان تاثیر دو مدل خود مراقبتی اورم و مراقبت مشارکتی در ارتقا و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی مراجعه کننده به مرکز قلب تهران انجام می شود. برای مقایسه تاثیر، محقق از سه گروه (دو گروه مداخله و یک گروه کنترل) از بیماران نارسایی قلبی استفاده می کند. حجم نمونه برآورد شده، 35 نفر در هر گروه و جمعا 105 نفر در دو گروه آزمون و یک گروه کنترل محاسبه شد. در ابتدا تمامی بیماران پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه اختصاصی کیفیت زندگی بیماران نارسایی قلبی مینه سوتا (MLHFQ) را تکمیل می کنند و سپس به طور تصادفی به سه گروه تقسیم می شوند. گروه مداخله اول تحت آموزش بر اساس برنامه ای مبتنی بر مدل خود مراقبتی اورم که شامل بررسی، تشخیص های پرستاری (نیازهای مراقبتی)، طراحی و اجرای برنامه های خودمراقبتی (در قالب شش جلسه 45 دقیقه ای) و ارزشیابی به صورت ماه اول، 2ماه بعد و در پایان ماه سوم می باشد، قرار می گیرند. گروه مداخله دوم تحت آموزش بر اساس برنامه ای مبتنی بر مدل مراقبت مشارکتی که شامل چهار گام انگیزش، آماده سازی، درگیر سازی و ارزشیابی می باشد، قرار می گیرند. ارزشیابی این گروه نیز به صورت ماه اول، 2ماه بعد و در پایان ماه سوم می باشد. در گروه سوم که گروه کنترل می باشد، هیچ مداخله ای صورت نمی گیرد. در پایان نمرات کیفیت زندگی هر سه گروه با هم مقایسه می شود.

دانشگاه تربیت مدرس