تأثیر مدل مراقبت مشارکتی بر فشار مراقبتی و تاب آوری در مراقبین خانگی بیماران روانی

هدف این کارآزمایی بالینی تعیین تأثیرکاربرد مدل مراقبت مشارکتی بر فشارمراقبتی وتاب آوری خانواده بیماران مبتلا به اختلالات روانی می باشد. از بین جامعه مورد مطالعه که مراقبین خانوادگی بیماران مبتلا به اختلالات روانی بستری در بیمارستان اعصاب وروان شهید رجائی هستند 64 خانواده که مراقبت از بیمار روانی را بر عهده دارند انتخاب و افراد اصلی آنها که در که در پرسشنامه فشار مراقبتی نمره47 به بالا کسب نمایند، وارد مطالعه می شوند. پس از معرفی پژوهشگر، توضیح اهداف مطالعه و چگونگی انجام، رضایت آگاهانه اخذ می شود. سپس محقق به نیاز سنجی از خانواده ها پرداخته و بعد از آن پرسشنامه های اطلاعات دموگرافیک، فشارمراقبتی نواک و گست (1989) و تاب‏آوري خانواده سیکسبی (2005) توسط واحد های مورد پژوهش تکمیل و در نهایت افراد به صورت تصادفی به دو گروه آزمودنی و کنترل تخصیص می یابند. سپس افراد گروه آزمون به گروه های 8 تا 10 نفره تقسیم و برنامه آموزشی تدوینی براساس تجزیه و تحلیل داده‏ها‏‏ی مرحله اول (قبل از مداخله) ، که منجر به شناسایی منابع، محدودیت‏ها‏، نیازها و نقاط ضعف مددجويان در زمینه‏ها‏‏ی مختلف می گردد، مشتمل بر 4 مرحله انگیزش، آماده سازی، درگیر سازی و ارزشیابی بر روی بیماران گروه آزمودنی اجرا خواهد شد و گروه شاهد هیچ آموزشی در این مدت دریافت نخواهد کرد. پس از گذشت یک ماه از اتمام آموزش، مجدداً پرسش نامه های فوق توسط افراد هر دو گروه تکمیل و مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند.

معاونت پژوهشی و فناوری دانشگاه علوم پزشکی یاسوج