هدف: تعیین تاثیر موسیقی کلاسیک و لالایی بر بهبود وضعیت خواب و بیداری و ثبات فیزیولوژیک شیرخواران نارس بستری. نوع مطالعه: کارازمایی بالینی، متقاطع، بدون کورسازی، نمونه گیری به روش آسان، استفاده از تخصیص تصادفی برای مشخص کردن ترتیب قرتر گرفتن شیرخوار در شرایط مداخله و کنترل. معیارهای ورود: 1) سن داخل رحمی شیرخوار در زمان تولد بیشتر از 27 هفته و 6 روز و کمتر از 37 هفته و 0 روز باشد، 2) هیچ گونه ناهنجاری مادرزادی، بیماری قلبی عروقی و عصبی تایید شده نداشته باشد، 3) از نظر شنوایی معاینه و صحت آن به تایید رسیده باشد و 4) هیچ گونه داروی آرامبخش، ضد تشنج و اپیوئید دریافت نکند. معیارهای خروج: 1) هر گونه تغییر در وضعیت شیرخوار که منجر به نیاز به دریافت اکسیژن یا حمایت تنفسی گردد، 2) بروز نشانه های مبنی بر افزایش استرس یا عدم تحمل مداخله از سوی شیرخوار، 3) ترخیص شیرخوار در روزهای مطالعه و 4) انصراف والدین از ادامه همکاری. تعداد شیرخواران شرکت کننده در مطالعه 24 نفر که با توجه به طرح مطالعه و قرار گرفتن هر شیرخوار دو بار در شرایط مداخله و یک بار در شرایط کنترل تعداد نمونه ها 72 نفر بدست می اید. هر نمونه بمدت 6 روز متوالی تحت مطالعه قرار می گیرد که 2روز لالایی، 2روز موسیقی کلاسیک و 2روز آن کنترل می باشد که ترتیب این شرایط سه گانه برای هر شیرخوار با توجه به گروهی که در ان واقع می شود مشخص می باشد. تعداد گروه ها بر اساس تقدم و تاخر شرایط کنترل، موسیقی کلاسیک و لالایی 6 گروه می باشد. ترتیب گروه ها بصورت تصادفی با انداختن تاس مشخص می شود. پیامد مورد انتظار در این مطالعه، کاهش استرس و افزایش آرامش شیرخوار بصورت افزایش سطح اشباع اکسیژن خون شریانی، کاهش تعداد تنفس و ریت قلب در محدوده نرمال و افزایش وضعیت خواب آرام در شرایط مداخله نسبت به کنترل است.