تاثير صدای ساختاریافته بر پاسخهای فیزیولوژیک نوزادان نارس بستری در بخش مراقبتهای ویژه

این مطالعه یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفي، دوسويه كور، است که در آن پاسخهای فیزیولوژیک66 نوزادان نارس با سن حا ملگی 33-30 هفته مراقبت شده در کات یا انکوباتور که تحت هیچ گونه وسیله تهویه تنفسی مانند کانول بینی، فشار مثبت اعمال شده از طریق بینی/ماسک، و دستگاه ونتیلاتور نباشند ، بدون آنومالی مادرزادی و دارای ثیات فیزیولوژیک بوده بعد از ویزیت اتندینگ کشیک ورود انها به مطالعه تائید گرددبه صدای لالایی برامس و صدای لالایی مادر در بخش مراقبت ویژه نوزادان مورد بررسی قرار خواهد گرفت. با بکار گیری طرح بلوکهای تصادفی ،22 نوزاد نارس بطور تصادفی در یکی از سه گروه ( گروه لالایی مادر ، صدای لالایی برامس و گروه کنترل ) قرار خوهند گرفت . مداخله در سه روز پشت سر هم (با استفاده از گوشی هدفون) ودر طی شیفت عصر به طول می انجامد. قبل از شروع مطالعه ، مراقبتهای مورد نیاز نوزاد توسط پرسنل بخش مراقبتهای ویژه نوزاد انجام میشود .مداخله با فاصله یک ساعت بعد از تغذیه در انکوباتور یا تخت مخصوص نوزاد شروع شده در زمان شروع مداخله نوزاد بیدار بوده و از نظر پاسخهای رفتاری نسبت به دیسترس تحت مشاهده قرار میگیرد.در صورت بروز مواردی مانند گریه شدید و مداوم ، حرکات لرزشی چشم، خیرگی چشمها، اخم، ضربان قلب بیشتر از 180، وافت میزان اشباع اکسیژن شریانی به کمتر از 70% مداخله قطع میشود و بعد از بررسی وضعیت نوزاد در صورت ادامه از نمونه کنار گذاشته خواهدشد. داده های فیزیولوژیک ( اشباع اکسیژن شریانی ضربان قلب و تعداد تنفس) از طریق یک سنسور متصل شده به انگشتان پای نوزاد و سه لید سینه ای که روی قفسه سینه نوزاد قرار داده شده و با کا بلهای جدا گانه به مانیتور سلامت (مدل اس 1800)متصل شده اند تعیین میشوند. صدای ساختار یافته در قالبهای صدای لالایی مادرو برامس سه روز پشت سرهم و در یک زمان مشخص بعد از ده دقیقه از شروع مشاهده وثبت داده های فیزیولوژیک شروع شده و به مدت 15دقیقه ادامه مییابد و کمک محقق داده های فیزیولوژیک را ده دقیقه قبل از شروع مداخله و تا بیست دقیقه بعد از اتمام مداخله روی ورقه چک لیست درج ادامه مییابد .

معاونت پژوهشی دانشکاه علوم پزشکی تبریز