هدف از انجام این مطالعه بررسی درمان سلولی جدید برای زخم مقاوم به درمان دیابتی می باشد. 20 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 با زخم (مرطوب) با سطح زخم 2-6 سانتیمتر مربع، مقاوم به درمان علیرغم دریافت درمانهای جامع برای حداقل 6 هفته، زخمهای مرحله 2، 3 و 4 بر اساس سیستم مرحله بندی واگنر، بدون وجود استئومیلیت، سلولیت و هر گونه عفونت موضعی و سیستمی، بدون هیچ بیماری زمینه ای جز دیابت مانند بیماریهای اتوایمون انتخاب می شوند. در 10 نفر از بیماران گرافت سلولی با پانسمان (سوسپانسیون سلولی)، یکبار روی زخم گذاشته می شود ولی پانسمان هر هفته تا بهبود زخم یا پس از 8 هفته تعویض میگردد. 10 نفر دیگر درمانهای رایج را دریافت می کنند. بهبود زخم با استفاده از بررسی تغییرات کلی سایز زخم و نیاز به آمپوتاسیون بررسی می شوند.