بررسی اثر مداخله آموزشی براساس تئوری رفتار برنامه ریزی شده بر رفتارهای خود مراقبتی افراد مبتلا به دیابت نوع 2

تعیین تاثیر مداخله آموزشی بر رفتارهای خود مراقبتی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعه کننده به مراکز جامع سلامت شهرستان خرمشهر براساس تئوری رفتار برنامه ریزی شده

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل ،یک سویه کور ، تصادفی شده، بر روی 180 بیمار. تصادفی سازی با روش تصادفی سیستماتیک

این پژوهش، یک کارآزمایی چند مرکزی تصادفی سازی شده خواهد بود. جامعه آماری آن مبتلایان به دیابت نوع 2 مراجعه کننده به مراکز خدمات جامع سلامت شهری، روستایی و شهری روستایی شهرستان خرمشهر در استان خوزستان خواهند بود.خوشه‌ها مراکز خدمات جامع سلامت شهری، روستایی و شهری روستایی شهرستان خرمشهر بوده و حداکثر 6 مرکز خدمات جامع سلامت (3 مداخله، 3 کنترل) به صورت تصادفی انتخاب و مجموعا 180 نفر وارد مطالعه خواهند شد.که از هر خوشه یا مرکز جامع سلامت شهری یا روستایی 30 نفر بیمار دیابت نوع 2 به تصادف انتخاب خواهد شد. انتخاب تصادفی نمونه با استفاده از روش تصادفی سازی سیستماتیک انجام می شود

دیابت نوع 2 تائید شده، عدم ابتلا به بیماری‌های عصبی و اختلال‌های یادگیری و رضایت آگاهانه شرط حضور در مطالعه است. معیارهای خروج عدم تمایل به ادامه شرکت در پژوهش ، عدم حضور در نیمی از جلسات آموزشی، تغییر آدرس و شماره تماس و فوت

مداخله‌ی آموزشی فقط در گروه مداخله انجام می گیرد. که شامل آموزش ترکیبی به‌ صورت حضوری و مجازی به مدت 3 هفته است و گروه کنترل در دوره مطالعه تنها مراقبت های روتین بهداشتی را دریافت می نمایند.

آگاهی، نگرش، هنجارهای انتزاعی، کنترل رفتاری درک شده، قصد رفتاری، حمایت اجتماعی، رفتار مرتبط با بیماری دیابت، قندخون ناشتا

این پژوهش، یک کارآزمایی چند مرکزی تصادفی سازی شده است. جامعه آماری آن مبتلایان به دیابت نوع 2 مراجعه کننده به مراکز خدمات جامع سلامت شهری ، روستایی و یا شهری روستایی شهرستان خرمشهر در استان خوزستان است. روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای است. بدین صورت که انتخاب سه مرکز خدمات جامع سلامت شهری ، روستایی و یا شهری روستایی به صورت تصادفی ساده برای گروه کنترل و سه مرکز خدمات جامع سلامت شهری ، روستایی و یا شهری روستایی برای گروه مداخله انجام می شود. با مراجعه به هر مرکز، ابتدا، فهرست افراد تحت پوشش مرکز که دارای بیماری دیابت نوع دو هستند، به عنوان چارچوب نمونه گیری در اختیار قرار می گیرد. از فهرست مذکور، به روش نمونه گیری تصادفی سیستماتیک ،۳۰ نفر (اصلی) و ۳۰ نفر جایگزین (برای مواردی که افراد واحد شرایط نباشند یا تمایل به مشارکت در طرح نداشته باشند)، انتخاب می شود. این فرایند برای ۶ مرکز تا دستیابی به فهرست نهایی واحدهای پژوهش ادامه داشته سپس، لیست تصادفی سازی برای هر مرکز به منظور تخصیص افراد به گروه مداخله و کنترل توسط متخصص آماری در اختیار پژوهشگر قرار می گیرد.

نوع کورسازی در این مطالعه دو سو کور است یعنی اولا افراد شرکت کننده در مطالعه نمی دانند به کدام گروه تعلق دارند و گروه مداخله و کنترل باهم ارتباطی ندارند به خاطر اینکه این دو گروه از بیماران دیابتی از مراکز جداگانه انتخاب می شوند. دوما فردی که آنالیز را انجام می دهد از جزئیات مداخله و اختصاص افراد به کدام گروه اطلاعی ندارد.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد