مقایسه درمان فراتشخیصی گروهی( پروتکل یکپارچه )حضوری و آنلاین بر تنظیم هیجان، اجتناب تجربی، سازگاری اجتماعی وتاب آوری دانش آموزان مبتلا به اضطراب امتحان

این مطالعه به مقایسه اثربخشی درمان گروهی فراتشخیصی حضوری و آنلاین بر اضطراب امتحان در دانش‌آموزان می‌پردازد و بر روی تنظیم هیجان، اجتناب تجربی، سازگاری اجتماعی و تاب‌آوری تمرکز دارد.

این کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه‌های موازی، دو سویه کور و تصادفی شده بر روی 60 دانش‌آموز دختر پایه دهم تا دوازدهم شهر زنجان انجام می‌شود. برای تصادفی‌سازی، از رندومایزیشن تحت وب استفاده شده است

این پژوهش یک کارآزمایی بالینی دو سو کور است که در شهر زنجان و میان دانش‌آموزان دختر پایه دهم تا دوازدهم انجام می‌شود. پس از اخذ مجوزها و انتخاب تصادفی مدارس، 60 دانش‌آموز با اضطراب امتحان متوسط و شدید به سه گروه درمان حضوری، آنلاین و کنترل تقسیم می‌شوند. مسئولین جمع‌آوری داده‌ها و ارزیابان پیامد از اطلاعات مربوط به گروه‌ها بی‌خبر هستند تا بی‌طرفی و دقت نتایج حفظ شود.

شرایط ورود به مطالعه • سن 15 تا 18 سال • اضطراب امتحان متوسط یا شدید • عدم اختلالات شدید روانپزشکی • عدم دریافت روان‌درمانی در یک سال گذشته • ثبات داروهای مؤثر (در صورت وجود) معیارهای خروج از مطالعه • غیبت بیش از دو جلسه متوالی • عدم رضایت از درمان • تشدید مشکلات فرد • عدم شرکت در مراحل ارزیابی

گروه درمان فرا تشخیصی حضوری: جلسات حضوری بر مدیریت اضطراب امتحان و بهبود مهارت‌های عاطفی با استفاده از پروتکل UP تمرکز دارد. گروه درمان فرا تشخیصی آنلاین: محتوای مشابهی از طریق Google Meet ارائه می‌شود. گروه کنترل: شرکت‌کنندگان در طول دوره مطالعه هیچ مداخله‌ای دریافت نمی‌کنند

کاهش اضطراب امتحان، اجتناب تجربی ، بهبود مهارت تنظیم هیجان، افزایش سازگاری و تاب آوری در دانش آموزان

پژوهش حاضر از نوع کارآزمایی بالینی شاهد دار با طرح موازی دو سو کور بوده و جامعه آماری آن را کلیه دانش‌آموزان دختر پایه دهم تا دوازدهم شهر زنجان تشکیل می‌دهد. در این بخش، نحوه تصادفی‌سازی مطالعه با استفاده از رندومایزیشن تحت وب به‌طور کامل توضیح داده خواهد شد. 1. روش تصادفی‌سازی •روش تصادفی‌سازی خوشه‌ای: در ابتدا، از طریق نمونه‌گیری خوشه‌ای، دو ناحیه از شهر زنجان به‌طور تصادفی انتخاب می‌شود. سپس با قرعه‌کشی، دو مدرسه از میان مدارس موجود در این نواحی انتخاب خواهند شد. این انتخاب به‌گونه‌ای انجام می‌شود که تمامی مدارس در این نواحی دارای شانس برابر برای انتخاب باشند. 2. واحد تصادفی‌سازی •واحد تصادفی‌سازی: در این مطالعه، واحد تصادفی‌سازی، دانش‌آموزان (افرادی) هستند که در هر یک از گروه‌های درمانی قرار می‌گیرند. پس از توزیع پرسشنامه اضطراب امتحان ساراسون و اشپیل برگر، از میان دانش‌آموزانی که نمرات اضطراب امتحان متوسط (نمره ۱۳ تا ۲۰) و شدید (نمره ۲۰) دارند، ۶۰ نفر به‌صورت تصادفی انتخاب خواهند شد. 3. لایه‌های تصادفی‌سازی •لایه‌های تصادفی‌سازی: در این مطالعه از تصادفی‌سازی لایه‌ای استفاده نشده است. با این حال، در صورت نیاز، می‌توانستیم بر اساس ویژگی‌هایی مانند سطح اضطراب یا سن، لایه‌های مختلفی ایجاد کنیم. 4. ابزار تصادفی‌سازی •رندومایزیشن تحت وب: برای ایجاد توالی تصادفی، از رندومایزیشن تحت وب استفاده خواهد شد. این ابزار امکان تولید اعداد تصادفی و تخصیص تصادفی افراد به گروه‌های مختلف را به‌صورت آنلاین و با شفافیت کامل فراهم می‌کند. این روش به کاهش تعصب در تخصیص کمک می‌کند و اطمینان حاصل می‌کند که هر فرد به‌طور تصادفی به یکی از گروه‌های درمانی تخصیص داده می‌شود. 5. نحوه ساخت توالی تصادفی •توالی تصادفی: پس از انتخاب نهایی ۶۰ نفر، این افراد به‌صورت تصادفی با استفاده از رندومایزیشن تحت وب به سه گروه درمانی تقسیم می‌شوند: گروه درمان فراتشخیصی یکپارچه‌نگر آنلاین، گروه درمان فراتشخیصی یکپارچه‌نگر حضوری و گروه کنترل در انتظار درمان. 6. پنهان‌سازی تخصیص (Allocation Concealment) •پنهان‌سازی تخصیص: برای اطمینان از عدم تأثیرگذاری بر تخصیص افراد به گروه‌ها، اطلاعات مربوط به تخصیص به گروه‌ها برای پژوهشگر و اعضای گروه‌های درمانی پنهان نگه‌داشته می‌شود. این کار با استفاده از رندومایزیشن تحت وب انجام می‌شود و تنها پس از اتمام فرآیند تخصیص، اطلاعات مربوط به گروه‌ها در دسترس قرار می‌گیرد.

کور نگه داشتن مسئولین جمع‌آوری داده‌ها افرادی که مسئول جمع‌آوری داده‌ها هستند، نیز از تخصیص گروه‌ها مطلع نخواهند شد. این کار تضمین می‌کند که جمع‌آوری داده‌ها بدون تعصب انجام شود. کور نگه داشتن ارزیابان پیامد کسانی که نتایج مطالعه را ارزیابی می‌کنند، از تخصیص گروه‌ها بی‌خبر خواهند ماند. این امر برای حفظ عینیت در ارزیابی نتایج حیاتی است.