مقایسه tDCS و Sham tDCS در کاهش درد استئوآرتریت زانو در مراجعین به بیمارستان امام رضا در سال 97

هدف مقایسه tDCS و Sham tDCS در کاهش درد استئوآرتریت زانو در مراجعین به بیمارستان امام رضا در سال 97 بوده است.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، کور نشده و تصادفی شده می باشد.

این مطالعه به صورت کارازمایی بالینی در بیمارستان امام رضا و بر روی بیماران مبتلا به استئوارتریت زانو انجام می شود، این مطالعه به صورت کور نشده خواهد بود که در آن برای بیماران انجام مطالعه کور خواهد شد. این ارزیابی در فاز 4 بوده و در آن 54 بیمار با روش بلاکی در دو دسته قرار می گیرند، 27 بیمار در گروه مداخله اول و دریافت کننده tDCS و 27 بیمار در گروه مداخله دوم و دریافت کننده Sham tDCS قرار می گیرند. بر این اساس در ابتدا و 3 ماه بعد از درمان وضعیت درد در بیماران ارزیابی می شود.

بیماران مبتلا به استئوارتریت زانو، با سن 20 تا 70 سال، درد بیش از 6 ماه، VAS بین 3 تا 7 و دارا بودن توان بیان شدت درد وارد مطالعه شده، همچنین بیماران با فلز یا دستگاهی در سر، مصرف کاربامازپین در 6 ماه اخیر، اعتیاد به مواد مخدر، مصرف الکل در 6 ماه اخیر، سابقه بیماری های نرورولوژیک، سابقه جراحی های مغز و اعصاب و سابقه افسردگی شدید از مطالعه خارج می شوند.

در یک گروه از تحریک با استفاده از جریان مستقیم از راه جمجمه در 5 جلسه و در 5 روز متوالی با استفاده از الکترود 35 سانتیمتر مربع و با جریان 2 میلی آمپر استفاده می شود، در هر نوبت تحریک در 20 دقیقه انجام می شده و در گروه دیگر از تحریک با استفاده از جریان مستقیم Sham از راه جمجمه در 5 جلسه و در 5 روز متوالی با استفاده از الکترود 35 سانتیمتر مربع و با جریان 2 میلی آمپر استفاده می شود، در هر نوبت تحریک در 30 ثانیه انجام می شود.

درد استئوآرتریت زانو

تصادفی سازی ساده فردی با ابزار پاکت های مهر و موم شده انجام می شود به این صورت که داخل پاکت ها حروف الف و ب نوشته می شود و از بیماران درخواست می شود یک پاکت را انتخاب کنند که گروه الف گروه مداخله و گروه ب گروه آزمون خواهند بود.