بررسی اثرات نانوکورکومین خوراکی بر فعالیت بیماری، میزان بیان میکرو RNA و فاکتورهای موثر در تکامل سلولهای Th17 و سطح سرمی IL-17 در بیماران مبتلا به بهجت

تعیین اثرات نانوکورکومین خوراکی بر فعالیت بیماری، میزان بیان میکرو RNA و فاکتورهای موثر در تکامل سلولهای Th17 و سطح سرمی IL-17 در بیماران مبتلا به بهجت

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، تصادفی شده. بیماران به روش تصادفی در دو گروه کنترل (14 نفر) دریافت کننده کپسول دارونما و گروه مکمل دریافت کننده نانوکورکومین (14 نفر) قرار می گیرند.

در این بررسی جمعیت بیماران مبتلا به سندرم بهجت مورد مطالعه قرار می گیرند. این افراد بر اساس یافته های آزمایشگاهی و محتوای پرونده پزشکی با نظر پزشک متخصص ، بصورت تصادفی از میان مراجعه کنندگان به متخصص روماتولوژی در دانشگاه علوم پزشکی تبریز انتخاب می گردند. گروه مکمل 80 میلی گرم نانوکورکومین دریافت خواهند کرد. گروه کنترل نیز کپسول دارونما دریافت خواهند کرد.

معیار ورود: •محدوده سنی 20 تا 60 سال •تشخیص بیماری بهجت توسط فوق تخصص روماتولوژی •انتخاب بیماران بر اساس کرایتریاهای IBCD(The International Criteria for Behcet’s Disease) صورت خواهد گرفت که بر این اساس، درگیری های تهدید کننده ی عروق، چشم و مفاصل ، نشان دهنده ی شدت بیماری است. معیار عدم ورود: •سابقه ابتلا به دیابت و سایر بیماریهای مزمن •سابقه ابتلا به سایر بیماریهای اتوایمن • مصرف داروهای کورتونی در طول بیماری

گروه مکمل 80 میلی گرم نانوکورکومین دریافت خواهند کرد. گروه کنترل نیز کپسول دارونما دریافت خواهند کرد.

در این مطالعه اثرات نانوکورکومین خوراکی بر میزان بیان miRNA326، miRNA 155، miRNA181 ، بر میزان فراوانی سلول های Th17 ، میزان بیان فاکتور نسخه برداری RoRγt ، میزان بیان ژن سایتوکاین های IL-23 و IL-17 ، میزان ترشح سایتوکاین های IL-23 و IL-17 در بیماران مبتلا به بهجت در مقایسه با گروه کنترل بررسی خواهد شد.

تصادفی بلوک بندی بلوك بندي به منظور ايجـاد تـوازن در تعداد نمونه هاي تخصيص يافته به هر يك از گـروههـاي مـورد مطالعـه اسـتفاده شد. اندازه كليه بلـوكهـا برابـر است و بلوكهـاي شامل 14شركت كننده در گروه مداخلـه که کپسول های نانوکورکومین و 14 شركت كننـده در گـروه کنترل که کپسول دارونما دریافت خواهند کرد، است.