بررسی آثار درمانی داروی آتوموکستین در مقایسه با پلاسبو بر کاهش بروز علائم در بیماران مبتلا به سنکوپ وازوواگال راجعه

بررسی آثار درمانی داروی اتوموکستین در کاهش میزان بروز علائم بیماران سنکوپ وازوواگال راجعه

نحوه انجام مطالعه بصورت دو سوکور تصادفی با پلاسبو است

بیماران مراجعه کننده به مرکز قلب تهران بصورت تصادفی به دو گروه 1)درمان استاندارد (آموزش لازم) و دارو و 2) گروه درمان استاندارد و پلاسبو (به طور تصادفی) تقسیم می شوند. گروه یک تحت درمان با داروی اتوموکستین(با 10 میلی گرم شروع با و افزایش دوز تا 40 میلیگرم بر حسب علایم و تحمل ) قرار می گیرند و گروه کنترل نیز تنها تحت توصیه ها و آموزش های لازم که به صورت روتین جهت جلوگیری از بروز علائم به بیماران وازواگال داده می شود قرار می گیرند (همراه با پلاسبو) سپس طی چندین بازه زمانی یکماهه , سه ماهه فالوآپ ( از نظر حال عمومی علایم حیاتی و نوار قلب، میزان تحمل وضعیت ارتواستاتیک،فشار خون کاهش علائم پره سنکوپ و سنکوپ ) می شوند و نتایج حاصل از آن مورد تجزیه و تحلیل توسط برنامه SPSS قرار می گیرد.

معیار های ورود: بیمارانی که با شکایت سنکوپ یا پره سنکوپ به مرکز قلب تهران مراجعه می نمایند و طی بررسی های انجام شده ( tilt test) یا طبق تشخیص بالینی سنکوپ وازواگال برای ایشان مسجل شده و حداقل 4 حمله را طی سال گدشته تجربه کرده اند. معیارهای خروج از مطالعه: سن زیر 10 و بالای 70 سال سابقه فشارخون کنترل نشده سابقه بیماری های استراکچرال قلبی سابقه صرع سابقه گلوکوم زاویه بسته مصرف مهارکننده های مونوآمینواکسیداز ( MAOIs) مصرف همزمان پاروکستین و یا فلوکستین

گروه مداخله :دریافت داروی آتوموکستین شروع با دوز 10 میلی گرم و رساندن دوز به 40 میلی گرم طی یکماه گروه کنترل: دریافت پلاسبو با دستور فوق

میزان عود سنکوپ طی سه ماه پیگیری

بیماران به روش تصادفی شده و براساس بلوک های جایگشتی به دو گروه تقسیم می شوند و در یکی از گروه های دارو یا پلاسبو قرار می گیرند

این مطالعه بصورت دوسوکور می باشدبیماران به روش تصادفی شده و براساس بلوک های جایگشتی به دو گروه تقسیم می شوند هم بیماران و هم محقق نسبت به دارو و پلاسبو کور و ناآگاه هستند

کل داده ها قابل انتشار است

۱۳۹۸

تمامی افراد

هر نوع آنالیز و دسترسی

دکتر مسیح تاج دینی

لازم به مراجعه حضوری است