مقایسه اثر تحریک نهایی تخمک گذاری با استفاده از Human Chorionic gonadotropin به تنهایی و تحریک دوگانه با HCG و gonadotropin releasing hormon agonist در بیماران با پاسخ تخمدانی نرمال درنتایج برنامه های کمک باروری

هدف این مطالعه بررسی اثر dual triggering بر نتایج برنامه های کمک باروری است. به 210 بیمار از روز دوم سیکل به صورت flexible روزانه 150 تا 225 واحد گنادوتروپین (GonalF یا fostimon) تجویز شده بعد از 5 روز از تجویز به صورت متوالی سونوگرافی می شوند،با پدیدار شدن یک فولیکول با قطر 13 میلی متر ،آنتاگونیست (cetrotide0.25) شروع میشود.دوز گنادوتروپین بر اساس پاسخ تخمدانی بیمار با اندازه گیری سایز فولیکولها هر 2-3 روز یکبار تنظیم می شود. وسپس بیمارانی که در روز تریگرینگ دارای حداقل دو فولیکول بالای 17 میلی متر داشته باشند انتخاب شده به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم می شوند؛ یک گروه با HCG6500 I.U و آگونیستGnRH (triptorelin 0.2mg) و گروه کنترل با HCG6500 I.U ،Trigger خواهند شد.سپس 34-36 ساعت بعد پونکسیون تحت گاید سونوگرافی انجام خواهد شد. انتقال تمامی جنینها 48 تا 72 ساعت بعد از پونکسیون صورت خواهد گرفت. ساپورت لوتئال با شیاف پروزسترون با دوز کلی 800 میلیگرم روزانه که از روز پونکسیون شروع می شود انجام می شود.BhCG سرم 14 روز بعد از انتقال سنجیده شده و مقدار بالای 5 واحد مثبت در نظر گرفته می شود.سپس ساپورت لوتئال تا 10 هفتگی ادامه می شود.پیامد درمانی اولیه ،میزان حاملگی کلینیکی و پیامد ثانویه میزان implantation،حاملگی کلینیکی و ongoing،میزان OHSS و میزان سقط است.

مرکز تحقیقاتی و درمانی ناباروری یزد