اثر مکمل کورکومین بر سطح تری گلیسرید ناشتا در مبتلایان هیپرتری گلیسریدمی درمان شده با استاتین: کارازمایی بالینی دوسوکور

شرکت کنندگان در این مطالعه شامل مردان و زنان بين 18 تا 65 سال دارای سابقه هیپرلیپیدمی تحت درمان با حداکثر دوز استاتین و دارای سطح تری گلیسرید ناشتا بیش از 150 میلی گرم بر دسی لیتر می باشند. حدود 50 فرد بصورت تصادفی تحت درمان با کوکورمین (500 میلی گرم روزانه) و 50 نفر تحت درمان با پلاسبو بمدت 8 هفته قرار میگیرند. کورسازی برای بیماران، پژوهشگران و تحلیل کنندگان تا انتهای مطالعه صورت میگیرد. بطوری که در ابتدای مرحله اجرایی تحقیق، بسته های حاوی کپسولهای کورکومین و پلاسبو توسط فردی غیرپژوهشگر به صورت A و B کد گذاری خواهد گردید. اطلاع از کدها تا زمانی که آنالیزهای آماری تحقیق به پایان رسیدند نزد فرد غیرپژوهشگر بصورت محرمانه باقی خواهد ماند. همچنین پلاسبو شامل کپسولهایی است که از نظر شکل، وزن و رنگ دقیقا مشابه کپسولهای کورکومین میباشد. تصادفی سازی بیماران با استفاده از جداول اعداد تصادفی کتاب Fleiss انجام میشود. سپس کدهای تصادفی با رعایت allocation concealment در پاکت های درب بسته برای تجویز دارو لحاظ میگردد. سابقه ابتلا به بیماریهای کلیوی، سندرم سوء جذب، انسداد صفراوی، بدخیمی ها و بیماریهای سیستمیک و التهابی، بارداری یا شیردهی، مصرف داروی پایین آورنده چربی غیر از استاتین و تری گلیسرید بیش از 400 میلی گرم بر دسی لیتر معیارهای خروج مطالعه میباشند. از شرکت کنندگان در ابتدا و انتهای مطالعه نمونه گیری خون بعمل امده و نمایه توده بدنی تعیین میگردد. سطح کامل پروفایل لیپیدی، لیپوپروتئین(a) همراه شاخص های گلایسمیک (قند ناشتا، انسولین، HbA1c)، آدیپونکتین، لپتین وHS-CRP نیز در هر نمونه تعیین و بین دو گروه مقایسه میگردد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد