گزینه‌ای انتخاب نشده است. از چک‌باکس‌ها استفاده کنید تا نتایج دلخواه را انتخاب کنید.
نمایش 1 تا 1 از 1 نتیجه.
{{ selectedCountPage }} گزینه در این صفحه انتخاب شده،{{ selectedCountPage }} گزینه در این صفحه انتخاب شده،{{ selectedCountTotal }} گزینه در کل{{ selectedCountTotal }} گزینه در کل
هدف ازمطالعه:
بررسی اثربخشی برنامه آموزشی درمانی خودورزی بر مؤلفه‌های مقیاس خودورزی در دانشجویان زن دارای سبک دلبستگی ناایمن.
طراحی:
مطالعه مداخله‌ای تصادفی، کورنشده و با گروه‌های موازی، شامل ۳۰ دانشجوی زن، با تخصیص ۱۵ نفر به هر یک از گروه‌های آزمایش و کنترل
نحوه و محل انجام مطالعه:
دانشجویان زن دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز به‌صورت آنلاین جذب و غربالگری می‌شوند. گروه آزمایش ۱۴ جلسه برنامه آموزشی‌درمانی خودورزی را دریافت می‌کند و گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نمی‌کند. در پایان، از هر دو گروه پس‌آزمون گرفته می‌شود
شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود:
شرکت‌کنندگان، دانشجویان زن ۱۸ تا ۴۵ ساله دارای سبک دلبستگی ناایمن هستند. ورود: زن بودن؛ دانشجو بودن؛ سن ۱۸ تا ۴۵ سال؛ نمره برابر یا بالاتر از میانگین به علاوه یک انحراف معیار در حداقل یکی از ابعاد اضطراب یا اجتناب دلبستگی در پرسشنامه تجارب در روابط نزدیک نسخه بازبینی‌شده؛ رضایت آگاهانه؛ آمادگی حضور منظم در جلسات. عدم ورود: اختلالات شدید روانی؛ سابقه یا مصرف فعلی مواد مخدر؛ دریافت همزمان سایر مداخلات روانشناختی.
گروه‌های مداخله:
شرکت کنندگان به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، هر گروه شامل ۱۵ نفر، قرار می‌گیرند. گروه آزمایش برنامه آموزشی درمانی خودورزی را در ۱۴ جلسه دریافت می‌کند. گروه کنترل در طول دوره مداخله برنامه آموزشی درمانی خودورزی را دریافت نمی‌کند
متغیرهای پیامد اصلی:
نمره کل مقیاس خودورزی؛ تن‌ورزی؛ هیجان‌ورزی؛ ادراک‌ورزی؛ توجه‌ورزی؛ آتیه‌ورزی؛ زیست‌ورزی