اثربخشی برنامه آموزشی درمانی خودورزی بر اختلال اضطراب اجتماعی، نشخوار فکری و تحمل پریشانی در دانشجویان پسر دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز

هدف کلی این پژوهش تعیین اثربخشی برنامه آموزشی درمانی خودورزی بر اضطراب اجتماعی، نشخوار فکری و تحمل پریشانی در دانشجویان پسر دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز است. اهداف اختصاصی شامل تعیین اثربخشی این برنامه بر اضطراب اجتماعی، تعیین اثربخشی آن بر نشخوار فکری و تعیین اثربخشی آن بر تحمل پریشانی است.

کارآزمایی تصادفی شده با گروه کنترل، گروه‌های موازی، یک‌سویه کور، ۴۰ دانشجو. تصادفی‌سازی ساده با جدول اعداد تصادفی. پنهان‌سازی با پاکت مهروموم. فاز مصداق ندارد.

در دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز. پس از رضایت آگاهانه، پیش‌آزمون، تخصیص تصادفی به دو گروه، اجرای ۱۴ جلسه برای گروه آزمایش، پس‌آزمون برای هر دو گروه. شرکت‌کنندگان نسبت به گروه خود کور خواهند بود.

دانشجویان پسر دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز؛ سن ۱۸ تا ۳۰ سال؛ کسب نمره بالاتر از میانگین در پرسشنامه هراس اجتماعی و مقیاس پاسخ‌های نشخواری؛ کسب نمره پایین‌تر از میانگین در مقیاس تحمل پریشانی؛ رضایت آگاهانه؛ عدم سابقه برنامه مشابه خودورزی؛ عدم دریافت درمان همزمان؛ عدم ابتلا به اختلالات روان‌پزشکی شدید؛ عدم ابتلا به بیماری جسمی مزمن؛ عدم سابقه مصرف مواد.

گروه آزمایش: ۱۴ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای خودورزی گروهی شامل شش گام تن‌ورزی، هیجان‌ورزی، ادراک‌ورزی، توجه‌ورزی، آتیه‌ورزی و زیست‌ورزی. گروه کنترل: بدون مداخله، ارزیابی فقط در پیش‌آزمون و پس‌آزمون، ارائه محتوا پس از مطالعه در صورت تمایل.

اضطراب اجتماعی؛ نشخوار فکری؛ تحمل پریشانی.

پس از دریافت رضایت آگاهانه و تکمیل پرسشنامه‌های پیش‌آزمون، افراد واجد شرایط به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده خواهند شد. روش تصادفی‌سازی از نوع ساده و در سطح فردی خواهد بود. توالی تصادفی‌سازی با استفاده از جدول اعداد تصادفی تولید خواهد شد. به هر شرکت‌کننده یک کد منحصربه‌فرد اختصاص خواهد یافت و بر اساس توالی تولیدشده، در گروه آزمایش (۲۰ نفر) یا گروه کنترل (۲۰ نفر) قرار خواهند گرفت. پنهان‌سازی تخصیص با استفاده از پاکت‌های مهروموم شده که توسط فردی خارج از پژوهش آماده خواهد شد، انجام می‌شود. در این مطالعه از تصادفی‌سازی لایه‌ای استفاده نخواهد شد.

این مطالعه از طرح یک‌سویه کور استفاده خواهد کرد. شرکت‌کنندگان نسبت به تخصیص گروه خود کور خواهند بود و به آن‌ها اطلاع داده نخواهد شد که در گروه آزمایش یا کنترل قرار دارند. با این حال، محقق که اجرای مداخله و ارزیابی پیامد را نیز بر عهده دارد، نسبت به تخصیص گروه‌ها کور نخواهد بود.

داده‌های فردی شرکت‌کنندگان به دلیل ماهیت حساس اطلاعات روان‌شناختی و لزوم حفظ محرمانگی کامل شرکت‌کنندگان، به اشتراک گذاشته نخواهد شد. اطلاعات بیشتری وجود ندارد.

پروتکل مطالعه شامل اطلاعات کامل درباره اهداف، طراحی، روش نمونه‌گیری، معیارهای ورود و عدم ورود، مداخله، ابزارهای سنجش و روش‌های تحلیل آماری است.

دسترسی به پروتکل مطالعه از تاریخ ثبت نهایی در IRCT آغاز خواهد شد و تا پنج سال پس از پایان مطالعه ادامه خواهد داشت.

کلیه محققان و پژوهشگران شاغل در موسسات دانشگاهی و علمی.

پروتکل مطالعه فقط برای اهداف علمی، پژوهشی و مرور متون قابل استفاده است. استفاده تجاری ممنوع است. ذکر منبع الزامی است.

متقاضیان می‌توانند با محقق اصلی از طریق ایمیل تماس بگیرند.

متقاضی درخواست خود را از طریق ایمیل ارسال می‌کند. درخواست حداکثر ظرف مدت دو هفته بررسی و در صورت تأیید، پروتکل برای متقاضی ارسال می‌شود.