هدف ازمطالعه: هدف این مطالعه، مقایسه اثربخشی مداخله فراتشخیصی یکپارچه و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر حساسیت پردازش حسی، سوگیری تفسیری و اجتناب تجربه‌ای در افراد مبتلا به اختلال تشنج عملکردی است. طراحی: این مطالعه یک کارآزمایی نیمه‌آزمایشی تصادفی‌سازی‌شده با گروه‌های موازی و گروه کنترل است که بر روی 45 شرکت‌کننده انجام می‌شود. شرکت‌کنندگان با روش بلوک‌های تصادفی و نسبت تخصیص 1:1:1 در سه گروه قرار می‌گیرند. ارزیاب پیامدها نسبت به تخصیص گروهی کور خواهد بود. فاز مطالعه مصداق ندارد. نحوه و محل انجام مطالعه: پژوهش در مرکز درمانی روان‌پزشکی و عصب‌روان‌شناختی بیمارستان رازی تبریز انجام خواهد شد. پس از غربالگری و اخذ رضایت آگاهانه، شرکت‌کنندگان به‌صورت تصادفی در گروه‌ها تخصیص می‌یابند. ارزیابی‌ها در مراحل پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری سه‌ماهه توسط ارزیاب بی‌خبر از تخصیص گروهی انجام می‌شود. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: افراد مبتلا به اختلال تشنج عملکردی، دارای سن 18 تا 55 سال، با تشخیص روان‌پزشک یا نورولوژیست، ثبات دارویی طی سه ماه گذشته، توانایی خواندن و نوشتن فارسی و رضایت آگاهانه وارد مطالعه می‌شوند؛ افراد دارای اختلالات روان‌پریشی شدید، بیماری عصبی شدید همزمان، عدم توانایی شرکت منظم در جلسات درمانی یا تغییر داروهای روان‌پزشکی از مطالعه وارد نخواهند شد. گروه‌های مداخله: گروه اول، مداخله فراتشخیصی یکپارچه را در 12 جلسه گروهی هفتگی دریافت می‌کند. گروه دوم، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را در 8 جلسه گروهی هفتگی دریافت می‌کند. گروه کنترل در فهرست انتظار قرار می‌گیرد و طی دوره پژوهش مداخله روان‌شناختی ساختاریافته دریافت نمی‌کند. متغیرهای پیامد اصلی: حساسیت پردازش حسی؛ سوگیری تفسیری؛ اجتناب تجربه‌ای