هدف ازمطالعه: ارزیابی اثربخشی رژیم ترکیبی درمانی توپیرامات و لاکوزاماید در بهبود سردردهای میگرنی طراحی: کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، دو سویه کور، تصادفی شده، فاز 3 بر روی 74 بیمار. برای تصادفی سازی از جدول تصادفی سازی (به روش permuted block در بلوک های ۴ تایی) استفاده شد. نحوه و محل انجام مطالعه: محل انجام مطالعه: کلینیک تخصصی مرکز آموزشی درمانی بوعلی سینا ساری استان مازندران؛ جمعیت مورد مطالعه: بیماران مراجعه کننده که براساس معیار های ICHD-3 beta برای آن ها تشخیص میگرن مزمن گذاشته شده و واجد شرایط معیار ورود و نداشتن معیار خروج باشند؛ نوع کورسازی: دوسوکور. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: معیارهای ورود: افراد بالغ بالای سن 18 سال و مبتلا به میگرن (با اورا یا بدون اورا) با شکایت سردرد ناشی از میگرن با شدت متوسط به بالا (VAS≥4)؛ معیارهای عدم ورود: افسردگی شدید یا افکار خودکشی؛ اختلالات تیروئید؛ شیردهی یا بارداری؛ سابقه بیماری ایسکمیک مغزی یا قلبی عروقی؛ دارای نقص عملکرد کلیوی (کلیرانس کراتنین کمتر از 30 ml/min)؛ مصرف همزمان چندین داروی موثر برکنترل درد در طی یک ماه گذشته (medication overuse headache). گروه‌های مداخله: گروه مداخله: تمام بیماران در هفته اول لاکوزامید 100 میلیگرم دو بار در روز دریافت و از هفته دوم دوز به صورت 150 میلیگرم هر 12 ساعت و در هفته سوم 200 میلیگرم دوبار در روز در صورت تحمل دریافت خواهند کرد. همچنین داروی توپیرامات با دوز 25 میلیگرم در روز در هفته اول و سپس 25 میلیگرم دوبار در روز دریافت می کنند. گروه کنترل: تمام بیماران پلاسبو با شکل و رنگ مشابه لاکوزامید ۲ بار در روز و همچنین داروی توپیرامات با دوز 25 میلیگرم در روز در هفته اول و سپس 25 میلیگرم دوبار درروز دریافت خواهند کرد. متغیرهای پیامد اصلی: تعداد روزهایی که فرد سردرد را تجربه کرده؛ تعداد حملات سردرد