هدف ازمطالعه: تعیین تأثیر موسیقی ‌درمانی منتخب بر شدت میزان اضطراب و برخی شاخص های فیزیولوژیک بیماران با نارسایی تنفسی حاد مبتلا به کووید-19 تحت تهویه مکانیکی غیرتهاجمی طراحی: کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل با گروه های موازی، تصادفی شده، تك مركزي، حجم نمونه 90 نفر (3 گروه 30 نفری) نحوه و محل انجام مطالعه: بیمارستان روحانی بابل. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: بیماران با نارسایی تنفسی حاد مبتلا به کووید-19؛ اتصال به دستگاه تهویه مکانیکی غیرتهاجمی ‌با استفاده از ماسک‌های صورت یا بینی- دهانی؛ هوشیاری در حدی که توان برقراری ارتباط و پاسخ به سوالات وجود داشته باشد؛ علاقه مند به گوش دادن موسیقی باشد؛ وضعیت همودینامیک پایدار بدون استفاده از داروهای وازواکتیو؛ سن بین 70-20 سال؛ 24 ساعت از پذیرش در ICU گذشته باشد؛ نمره اضطراب موقعیتی 40 و بالاتر باشد. گروه‌های مداخله: گروه مداخله 1: برای هر بیمار که تحت تهویه غیرتهاجمی با ماسک قرار دارد، 5 نوع موسیقی آرام‌بخش بدون کلام بر اساس سلیقه خود انتخاب می کند و به مدت 20 دقیقه در ساعتی از عصر، با استفاده از یک هدفون در زمانیکه هیچ مداخله ای انجام نمی‌شود، پخش می‌شود. قبل و پس از اتمام موسیقی، مجدداً وضعیت فیزیولوژیک و علایم حیاتی و شدت اضطراب موقعیتی اندازه‌گیری می‌شود. گروه مداخله 2: به مدت 20 دقیقه یک هدفون در زمانی که هیچ مداخله مراقبتی و درمانی برای بیمار انجام نمی‌شود، گذاشته می‌شود اما دستگاه پخش خاموش و چیزی برای بیمار پخش نمی‌شود. گروه کنترل: همان مداخلات روتین بخش انجام می‌شود و هیچ مداخله اضافه‌ای انجام نمی‌شود. متغیرهای پیامد اصلی: شدت بیماری؛ مدت زمان پذیرش در ICU؛ شدت اضطراب.