هدف از این مطالعه مقایسه اثربخشی دهانشویه‌های کلرهگزیدین و Halita در کاهش بوی بد دهان در مراجعه‌کنندگان به بخش بیماریهای دهان دانشکده دندانپزشکی تبریز میباشد. معیار ورود: براساس ارزیابی به روش ارگانولپتیک بیمار دارای هالیتوزیس بالای 2 باشد. معیارهای خروج: مصرف دخانیات و الکل؛ وجود بیماری سیستمیک؛ مصرف داروهایی که باعث خشکی دهان شود؛ مصرف انتی بیوتیک در دو هفته گذشته؛ عمق پاکت بزرگتر از 6 میلیمتر؛ خوردن غذاهای پرادویه، پیاز، و سیر در 48 ساعت قبل از معاینه؛ استفاده از اپلاینس ارتودنسی (ثابت یا متحرک) و پروتز دندانی متحرک؛ حساسیت یا هر گونه واکنش ناخواسته به هر یک از دهانشویه‌ها. لازم به ذکر است در این مطالعه در طول مدت تحقیق بیمار اقدامات دندانپزشکی از قبیل جرم‌گیری، ترمیم و... انجام نداد و بهداشت دهان وی تغییر نکرد. مهمترین موضوع در رفع بوی بد دهان مشخص کردن عامل ایجادکننده و حذف آن میباشد. یک راه آسان و کم هزینه دادن پروتکل های بهداشتی شامل استفاده از مسواک و نخ دندان و دهانشویه میباشد. روشهای شیمیایی از جمله مصرف دهانشویه‌ها مکمل روشهای مکانیکی است. مطالعات بسیار زیادی روی انواع مختلف دهانشویه‌ها از جمله کلرهگزیدین و ستیل پریدینیوم کلراید و روی انجام شده است و تاثیر آنها را در کاهش بوی بد بیان شده است. این مطالعه از نوع کار آزمایی بالینی شاهددار تصادفی است و به صورت سه‌سوکور انجام گرفته است که با در نظر گرفتن احتمال افت نمونه‌ها تعداد 50 نمونه به‌صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه 25 نمونه‌ای قرار گرفتند. دهانشویه Halita (حاوی کلرهگزیدین 0.05 درصد و ستیل پریدینیوم 0.05 درصد و روی) و دهانشویه کلرهگزیدین توسط شرکت روژین تهیه و در شیشه‌های یکسان علامت‌گذاری‌شده با حجم 140 میلیلیتر برای مصرف 7 روز (14 دوز) ریخته شد. به بیماران دستور مصرف دهانشویه را بصورت شفاهی و کتبی داده شد. سپس 7 روز بعد، بیماران هر دو گروه برای بررسی اثر معاینه شدند.