مقایسه اثر بخشی دهانشویه حاوی چای سبز بر شدت بوی بد دهان در بیماران مبتلا به هالیتوزیس

این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی با هدف تعیین اثر دهانشویه حاوی عصاره چای سبز بر شدت هالیتوزیس بیماران مبتلا به این مشکل است. تعداد 42 بیمار (42/0=d) مراجعه کننده به بخش پریودنتیکس دانشکده دندانپزشکی اصفهان که از بوی بد دهان شکایت دارند، ابتدا معاینه و در صورت تایید کلینیکی وارد مطالعه می شوند. افرادی که دخانیات مصرف می کنند و افرادی که دارای بیماری های سیستمیک هستند که می تواند به صورت عامل مخدوشگر در مطالعه مطرح شود، از مطالعه حذف و جایگزین می شوند. بیماران وارد شده به مطالعه بصورت تصادفی بر اساس جدول اعداد تصادفی و به صورت دو سو کور(پژوهشگران و بیماران) به دو گروه مداخله(21 نفر) و شاهد(21 نفر) تقسیم می شوند. در هرگروه بوسیله روش ارگانولپتیک شدت بوی بد دهان تعیین می شود. بیماران گروه مداخله، از دهانشویه حاوی چای سبز و بیماران گروه کنترل از دارونما به مدت یک هفته و بصورت روزی دو بار(صبح و آخر شب) و هر بار به مدت 30 ثانیه استفاده می کنند. به منظور حذف عامل مداخله گر به بیماران شیوه مسواک زدن با روش بس تغییر یافته آموزش داده می شود. پس از یک هفته دوباره با استفاده از روش ارگانولپتیک شدت بوی بد دهان در تمامی بیماران تعیین و تغییرات آن نسبت به حالت اولیه سنجیده می شود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان