بارداري از پراسترس ترين دوران زندگي زنان مي باشد. يکي از مسائلي که پديده حاملگي را تحت تاًثير قرار داده و مي تواند منجر به پيامدهاي نامطلوب بارداري پرخطر شود، ديابت حاملگي است. از طرف دیگر، اضطراب و استرس بعنوان مشکلات روانشناختي می توانند اثرات منفي روي مادران دیابتیک و جنين شان بگذارند. در این خصوص، طب فشاري که شاخه اي از طب سوزني است، یک رویکرد غيردارويي است که بدون عوارض جانبی برای تسکین برخی علائم منجمله اضطراب بکار می رود. بنابراین، اين مطالعه با هدف تعيين تاثير طب فشاري بر شدت اضطراب در زنان مبتلا به ديابت بارداري انجام شد. این پژوهش، یک کارازمایی بالینی کنترل شده بود. نمونه های پژوهش در این کارازمایی بالینی (که شامل زنان با دیابت حاملگی، سن بین 15 تا 42 سال و دارا بودن احساس اضطراب بود) بطور تصادفی به دو گروه تجربی یا طب فشاری (30نفر) که فشار را در نقطه واقعی p7 دریافت داشته و گروه پلاسبو (30نفر) که مداخله لمس (بجای طب فشاری) را در نقطه واقعی p7دریافت داشتند گمارده شدند. ابزار گرداوری داده ها در خصوص سنجش میزان اضطراب مادری و شدت اضطراب در مشارکت کنندگان بترتیب شامل یک پرسشنامه و یک خط کش ده شماره ای دیداری (VAS) بود. شدت و میزان اضطراب قبل و بعد از مداخله در دو گروه اندازه گیری شد. در گروه تجربی، مداخله (طب فشاری) بمدت پنج دقیقه در نقطه p7 پنج دقيقه در هر دو سمت بدن و سه بار در روز به مدت چهار روز متوالی توسط نمونه های شرکت کننده اعمال شد. روش کار مشابه در گروه پلاسبو در خصوص لمس در نقطه p7 نيز استفاده شد. زنانی که به هر دلیل کارازمایی را ادامه نداده و یا مشارکت کنندگان در گروه تجربی، که احساس بی حسی و سنگینی در طی انجام طب فشاری در آن نقطه خاص را نمی کردند از مطالعه خارج می شدند. در نهایت، داده های حاصل از پیش آزمون (قبل از مداخله) و پس آزمون (در آخر روز چهارم پس از مداخله) با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی بصورت بین گروهی و درون گروهی (از طريق نرم افزار SPSS ، ويرايش 16) مورد مقایسه و تحلیل قرار گرفتند.