این مطالعه یک كار آزمايي باليني تصادفي یک سو کور است كه در آن خستگی وتهوع استفراغ ناشی از شیمی درمانی120 کودک 12-8 ساله مبتلا به لوسمی لنفوبلاستیک حاد در دو گروه آزمون و پلاسبو سنجيده و مقايسه خواهد شد.معیار انتخاب کودکان عدم تجربه قبلی طب فشاری و امید به زندگی بالای سه ماه می باشد. در صورت پلاکت زیر 50000 به دلیل احتمال بروز خون ریزی از مطالعه خارج خواهند شد. این کودکان به دو گروه آ زمون و پلاسبو مچ شده از نظر سن و جنس، تقسیم می شوند. لازم به ذکر است اقدامات متداول کنترل تهوع استفراغ برای هر دو گروه به طور روتین انجام خواهد شد. در روز دوم شیمی درمانی ابتدا شدت تهوع و شدت خستگی در هر دو گروه با استفاده از خط کش ده شماره ای دیداری سنجیده خواهد شد. سپس مداخله مورد نظر (فشار انگشتی ) برای مدت سه دقیقه در نقاط حقیقیP6 و ST36 در گروه آزمون و بر روی نقاط کاذبSI3 و LI12 در گروه پلاسبو انجام خواهد شد. شدت تهوع و شدت خستگی بلافاصله بعد و یک ساعت بعد از مداخله توسط خط کش ده شماره ای دیداری ارزیابی خواهد شد. میزان تهوع استفراغ 12 ساعت بعد از مداخله با استفاده از پرسشنامه تهوع استفراغ رودز تعدیل ییافته برای کودکان (ARINVc)مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت و خستگی 24 ساعت بعد از مداخله با استفاده از پرسشنامه خستگی کودکان (FSC) سنجیده خواهد شد.