هدف ازمطالعه: 1-بررسی اثربخشی معنادرمانی مبتنی بر اندیشه های مولانا بر اضطراب، افسردگی و پریشانی پرستاران خط مقدم در دوران اپیدمی COVID-1 2- بررسی اثربخشی معنویت بر متغیرهای رواشناختی در پرستاران خط مقدم در دوران اپیدمی COVID-1 طراحی: یک آزمایش یکسوکور ، تصادفی و کنترل شده با طرح گروه موازی، 32 شرکت کننده به مدت 2 ماه پیگیری شد نحوه و محل انجام مطالعه: ابتدا دو بیمارستانی که از مراکز مرجع ارجاع پزشکی برای بیماری کرونا بوده اند انتخاب شدند. در این مطالعه از روش نمونه گیری در دسترس استفاده گردید. با توجه به اینکه مطالعه در دوران اپیدمی COVID-19 انجام شده، پس از کسب مجوز کتبی از شرکت کنندگان، لینک پرسشنامه آنلاین (پیش آزمون) را برای آنها ارسال کردیم و پس از تکمیل، لینک کلاس برای آنها ارسال گردید.پس از 8 جلسه مداخله گروهی به شکل مجازی و انجام پس آزمون شرکت کننده ها پس از دوماه پیگیری شدند. شخصی که آنالیز داده ها را انجام داده است نسبت به نوع مداخله شرکت کنندگان بی اطلاع بوده است. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: شرط ورود: پرستارانی که در اپیدمی COVID-19 در خط مقدم بودند شرط خروج: پرستاران با اختلالات شدید روانشناختی و افکار خودکشی از مطالعه خارج شدند کسانی که اخیرا مداخلات رواشناختی دریافت کرده بودند از مطالعه خارج شدند گروه‌های مداخله: ما دو گروه مداخله ای داشتیم: 1-گروه معنادرمانی مبتنی بر اندیشه های مولانا که شامل هشت جلسه: درک از سرچشمه هستی، خودکنترلی در مسیر تغییر، پذیرش، سازش با رنج و ساخت معنا، ذکر و مراقبه (ذهن آگاهی)، اضطراب مرگ و یافتن معنای عشق، صبر و تحمل در درد و رنج و سپاسگزاری. 2- گروه کنترل: گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. متغیرهای پیامد اصلی: اضطراب، افسردگی، پریشانی