اثربخشی معنادرمانی مبتنی بر اندیشه های مولانا بر نشانه های اضطراب و افسردگی پرستاران

این مطالعه با هدف بررسی تأثیر مداخله فرهنگ محور در مراقبت از پرستاران بر بهبود سلامت روان آنها انجام می شود.

مطالعه حاضر یک مطالعه Open trial خواهد بود. مطالعه حاضر یک مطالعه شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون دو گروهی است. یک آزمایش یکسوکور با طرح گروه موازی است. حجم نمونه براساس نتایج مطالعه قبلی محاسبه شد. حجم نمونه با در نظر گرفتن 20 درصد ریزش، در هر گروه 48 نفر و مجموعا 96 نفر تعیین شد.

ابتدا با دادن فراخوان در دو بیمارستان، پرستاران علاقه مند دعوت خواهند شد. پس از کسب رضایت آگاهانه، پیش آزمون انجام می شود. پس از 5 جلسه LBRT (دو جلسه در هفته) بلافاصله پس آزمون از آنها گرفته می شود. گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نمی کند. با توجه به اینکه اثربخشی مداخله LBRT بر اضطراب و افسردگی پرستاران در مطالعه قبلی تایید شده است، در مطالعه حاضر، اثربخشی این پروتکل بر اضطراب و افسردگی پرستاران در حجم نمونه بزرگتر و در محیطی واقعی تر و کمتر آزمایشگاهی به صورت آزمایش باز مورد آزمایش قرار می‌گیرد.

معیار ورود: پرستاران از بیمارستان باشند معیارهای خروج: 1- کسانی که دارای اختلالات روانی شدید و افکار خودکشی هستند 2- کسانی که به تازگی مداخلات روانشناختی دریافت کرده اند 3- کسانی که بیش از یک جلسه غیبت دارند

ما دو گروه مداخله ای داریم: 1-گروه معنادرمانی مبتنی بر اندیشه های مولانا که شامل هشت جلسه: درک از سرچشمه هستی، خودکنترلی در مسیر تغییر، پذیرش، سازش با رنج و ساخت معنا، ذکر و مراقبه (ذهن آگاهی)، اضطراب مرگ و یافتن معنای عشق، صبر و تحمل در درد و رنج و سپاسگزاری. 2- گروه کنترل: گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند.

اضطراب، افسردگی

کسی که داده های مقاله را آنالیز می کند خارج از تیم درمانی بوده و نسبت به نوع مداخله شرکت کنندگان اطلاعی نداشته است.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد

اطلاعات بیشتری وجود ندارد

همه محققین

اطلاعات بیشتری وجود ندارد

اطلاعات بیشتری وجود ندارد

اطلاعات بیشتری وجود ندارد