اثربخشی مداخله شناختی _رفتاری در کاهش علائم ترس از COVID-19،اضطراب، افسردگی، استرس و ارتقا کیفیت زندگی افراد مبتلا به اختلال سوگ طولانی مدت ناشی از COVID-19

اثربخشی مداخله شناختی_رفتاری در کاهش علائم ترس از COVID-19،اضطراب ،افسردگی ، استرس و ارتقا کیفیت زندگی افراد مبتلا به اختلال سوگ طولانی مدت ناشی از COVID-19

این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده است با گروه موازی و دوسویه کور بر روی 60 نفر از بیمارانی که تست کوید-19 آنها مثبت شده و تشخیص سوگ طولانی مدت گرفته اند در دو بیمارستان تهران انجام خواهد شد.

نمونه های این مطالعه از دو بیمارستان تهران (بیمارستان امام خمینی و بیمارستان ضیائیان)گرد آوری شده اند. جلسات حضوری مداخله شناختی-رفتاری با رعایت کامل پروتکل های بهداشتی و در محیطی مناسب توسط کارشناس سلامت روان برگزار خواهد شد.

1- قرارداشتن در محدوده سنی 18 تا 65 سال 2- تشخیص ابتلا به کرونا و شخص در دوران نقاهت بعد از درمان قرار داشت و مبتلا به سوگ طولانی مدت بود 3- تمایل نسبت به شرکت در طرح و اخذ رضایت آگاهانه

شرکت کنندگان این پژوهش شامل گروه گواه و گروه کنترل هستند، که گروه گواه مداخله ی شناختی-رفتاری 6 جلسه ای دریافت خواهند کرد.

پیامد اولیه در این مطالعه کاهش علائم بر اساس مصاحبه است و پیامد های ثانویه کاهش علائم ترس از COVID-19، اضطراب، افسردگی، استرس و ارتقا کیفیت زندگی در افراد مبتلا به اختلال سوگ طولانی مدت ناشی ازCOVID-19 می باشد.

افرادی که معیارهای ورود به مطالعه را داشته باشند، کد مشخصی دریافت می کنند و سپس با استفاده از جدول اعداد تصادفی، تعدادی از آنها به صورت تصادفی انتخاب میشوند. سپس برای تعیین دو گروه آزمایش و کنترل، انتخاب به صورت تصادفی صورت میگیرد

در این مطالعه، شرایط مداخله به گونه‌ای است که کورسازی شرکت کنندگان نسبت به نوع مداخله، امکان‌پذیر نیست. فردی که در ارزیابی‌ پیامدها وظیفه پرسشگری را بر عهده خواهد داشت، از کارشناسان مداخله‌گر در مطالعه نخواهد بود و در رابطه با تعلق افراد به گروه‌های مداخله کور خواهد بود. فرد تجزیه و تحلیل کننده داده‌های مطالعه نیز از ماهیت کدگذاری گروه‌های مطالعه اطلاع نخواهد داشت