مقایسه اثر بخشی روش درمان شناختی- رفتاری با روش درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی تیزدل بر نشخوار فكري زنان نابارور افسرده شهر شیراز

اين مطا لعه به منظور مقايسه تاثير روش درمان شناختي رفتاري با روش شناختي مبتني بر حضور ذهن بر كاهش نشخوار فكري زنان نابارور افسرده انجام خواهد شد. براي اين كار تعداد 30 نفر از زناني كه توسط متخصصين نازايي تشخيص نازايي دريافت كرده اند، و بر اساس آزمون افسردگي بك2 افسرده تشخيص داده شده اند انتخاب خواهند شد. و به تصادف به دو گروه آزمايشي و يك گروه گواه (هر گروه 10 نفر) تقسيم مي شوند. براي يكي از گروهها طي 12 جلسه (هفتگي دو ساعته) روش درمان شناختي رفتاري و براي گروه ديگر طي 8 جلسه(هفتگي دو ساعته) درمان شناختي مبتني بر حضور ذهن اعمال خواهد شد. در آغاز دوره، پايان دوره و يك ماه پس از آن از هر سه گروه آزمون نشخوار فكري گرفته مي شود و نتايج، با استفاده از روش آماري تحليل كوواريانس، آزمون تعقيبي بنفروني و آزمون t وابسته تحليل مي گردند.تا مشخص شود كه كداميك از روشها در درمان و پيشگيري از عود نشخوار فكري موثرتر بوده اند.

دانشگاه علامه طباطبایی