بررسی تاثیر آموزش مهارت حل مسئله بر ارتباطات بین فردی ماماها

این مطالعه یک مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون ، پس آزمون است که هدف از این مطالعه تاثیر آموزش مهارت حل مسئله بر ارتباطات بین فردی ماماهای بیمارستان های شهر کرمان می باشد. جامعه مورد مطالعه ماماهای شاغل در بیمارستان های شهر کرمان می باشند که بیمارستان ها براساس تصادفی ساده به دو گروه شاهد و آزمون تقسیم می شوند تا تعامل بین دو گروه کاهش یابد. حجم نمونه نیز براساس اختلاف میانگین بین دو گروه با اطمینان 90% حجم نمونه 100 نفر تعیین شد که به صورت سرشماری 50 نفر در گروه کنترل و 50 نفر در گروه ازمون می باشند. معیار ورود شامل: ماماهایی که حداقل یک سال سابقه کاری داشته باشند و در طی شش ماه گذشته دوره های مهارت زندگی را نگذرانده باشند. معیار خروج هم شامل: افراد گروه آزمون حداقل در یک جلسه شرکت نکرده باشند و یا پرسشنامه ای به طور ناقص پر شده باشد می شود. روش اجرا: به صورت مداخله می باشد که در مرحله اول پرسشنامه ارتباط بین فردی به هر دو گروه ازمون و کنترل داده می شود و پس از تکمیل و جمع اوری پرسشنامه ها؛مداخله به صورت اجرای کارگاه آموزشی فقط جهت گروه ازمون برگزار می شود که به صورت سه جلسه چهار ساعته می باشد . در این کارگاه مهارت حل مسئله به روش بحث گروهی، پرسش و پاسخ ،بارش افکار و ارائه پمفلت اموزش داده خواهد شد و سرانجام ساعت بازآموزی از طرف بیمارستان به شرکت کنندگان اهدا خواهد شد. در حالیکه گروه کنترل هیچ مداخله ای را دریافت نمی کنند. ابزار پژوهش نیز پرسشنامه استاندارد ارتباط بین فردی می باشد که بلافاصله و دو ماه پس از مداخله نیز توسط دو گروه پر خواهد شد و بعد از جمع آوری داده ها نتایج براساس ازمون t-test و paired- t-test انالیز خواهند شد و سرانجام به این نتیجه می رسیم که آیا اموزش مهارت حل مسئله بر مهارت ارتباط بین فردی تاثیری دارد؟

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران