بررسی تاثیر آموزش مهارت های ارتباطی بر دیسترس اخلاقی(آشفتکی اخلاقی) پرستاران

هدف اصلی طرح تعیین تاثیر آموزش مهارت های ارتباطی بر دیسترس اخلاقی(آشفتکی اخلاقی) پرستاران در بیمارستان آموزشی استاد مطهری دانشگاه علوم پزشکی جهرم در سال 1398

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، تصادفی شده

این مطالعه به صورت تجربی در بیمارستان آموزشی استاد مطهری دانشگاه علوم پزشکی جهرم انجام می شود؛ پس از شناسایی و تخصیص تصادفی کامپیوتری، تعداد 50 نفر از پرستاران در دو گروه کنترل و مداخله قرار می گیرند، سپس پرسشنامه ی دیسترس اخلاقی توسط هر دو گروه تکمیل می گردد؛ آموزش مهارت ارتباطی طی چهار جلسه ی دو ساعته برای گروه مداخله انجام میگردد و مجدد پرسشنامه ی دیسترس اخلاقی یک ماه پس از پایان مداخله توسط هر دو گروه تکمیل میگردد

1. رضایت پرستاران جهت شرکت در مطالعه. 2. حداقل یکسال سابقه ی کار در بالین. 3. عدم ابتلا به بیماری یا مصرف داروهای های اعصاب و روان. 4. عدم شرکت همزمان در سایر مطالعات مداخله ای با موضوعات اخلاقی و یا ارتباطی. 5. داشتن سطح دیسترس اخلاقی متوسط و بالا در ارزیابی اولیه ی دیسترس اخلاقی پرسنل بیمارستان

پرسشنامه دیسترس اخلاقی توسط هر دو گروه کنترل و مداخله قبل از شروع مطالعه تکمیل می شود. آموزش مهارت های ارتباطی در4 جلسه ی دو ساعته و طی یک ماه برای گروه مداخله انجام خواهد شد. سپس مجدد دیسترس اخلاقی پرستاران یک ماه پس از انجام مداخله، در هر دو گروه مداخله و کنترل سنجیده می شود. بعد از اتمام پژوهش جهت رعایت اخلاق در پژوهش، جلسات آموزشی مهارت های ارتباطی برای گروه کنترل نیز اجرا خواهد شد

1. دستیابی به نتایج فردی مختلف مانند: ارتقای سلامت جسم و روان، افزايش بهره وري شغلي و ... 2. کاستن از تبعات مختلف دیسترس اخلاقی بر پرستاران در زمینه های مختلف شامل: مدیریتی ، فردی و بالینی 3. توجه بیشتر به آموزش مهارت های ارتباطی در دانشگاه های علوم پزشکی

50 نفر به صورت تصادفی ساده توسط نرم افزار کامپیوتری انتخاب می شوند، و به صورت تصادفی توسط کامپیوتر کد 1 در گروه کنترل و کد 2 در گروه مداخله قرار می گیرند

به دلیل ملاحظات اخلاقی جهت محرمانه ماندن اطلاعات شرکت کنندگان