بررسی اثرات آنی تکنیک های موبیلیزیشن میتلند و مولیگان بر قدرت و حس نیروی گریپ در زنان جوان سالم

این مطالعه تلاش می کند که تاثیرآنی دو شیوه موبیلیزاسیون میتلند و مولیگان را در مفصل مچ دست بر قدرت و حس قدرت گریپ در زنان جوان سالم بررسی و مقایسه کند.

مطالعه یک سویه کور بر روی دو گروه همراه با ارزیابی نتایج.

این مطالعه در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام می شود. گروه میتلند 3 دقیقه موبیلییزاسیون پسیو درجه III بر ردیف پروگزیمال کارپ خصوصا اسکافوئید, لونیت و بخشی از تریکوئتروم تحت عنوان اکستنشن رادیوکارپال دریافت می کنند و گروه مولیگان سه ست 6 تایی گلاید خارجی بدون تحمل وزن فلکشن و اکستنشن مچ دست دریافت می کنند که همراه با فلکشن اکستنشن همزمان و فعال مچ دست همراه با اعمال فشار توسط خود فرد می باشد. شرکت کنندگان از نوع تکنیک اطلاع ندارند.

معیار های ورود: خانم های 30-18 سال با شاخص توده بدنی معمول 25-20 که اظهار کنند سالم هستند و مشکلی ندارند (آسیمپتوماتیک باشند). موارد زیر شامل معیارهای عدم ورود در نظر گرفته شد: وابسته بودن شغل شرکت کنندگان به کارهای سنگین دستی، سابقه کارپال تونل سندروم، تاندونیت مچ دست و یا شکستگی و بی حرکتی در مچ دست یا هند در 6 ماه گذشته. همچنین دریافت درمان های دستی مانند ماساژ، موبیلیزاسیون مفاصل، تکنیک های ماسل انرژی، و مانیپولاسیون در شش ماه گذشته. به علاوه اگر شرکت کننده تمایل به ادامه شرکت در مطالعه نداشته باشند می تواند از مطالعه خارج شود.

گروهی که موبیلیزاسیون میتلند دریافت می کنند و گروهی که موبیلیزاسیون مولیگان دریافت می کنند.

قدرت گریپ, خطای مطلق, خطای ثابت و خطای متغیر در ابتدا و بلافاصله بعد ازانجام مداخلات بر شرکت کننده ها ارزیابی شدند.

پرتاب سکه. یک سکه پرتاب شد و افراد برحسب روی سکه در یکی از دو گروه قرار می گرفتند. تصادفی سازی ساده.

شرکت کنندگان اطلاع ندارند که کدام تکنیک موبیلیزیشن برای آنها انجام می شود.