مقایسه تاثیر تمرین هوازی تداومی و تناوبی بر ECG دختران جوان فعال

مقایسه تاثیر تمرین هوازی تداوی و تناوبی بر ECG دختران جوان فعال

روش تحقیق حاضر از نوع تجربی بود و 30 دختر جوان فعال از میان دانش آموزان رشته تربیت بدنی (سن = 4/0±0/17 سال) انتخاب شده و به روش تصادفی جایگزینی در سه گروه تمرین هوازی تداومی، تمرین هوازی تناوبی و کنترل قرار گرفتند (هر گروه 10 نفر).

روش مطالعه حاضر از نوع تجربي شامل گروه های آزمایش (تمرین هوازی تداومی و تمرین هوازی تناوبی) و کنترل بود. اندازه گیری ها به صورت مکرر و شامل پیش آزمون (قبل از دوره تمرین) و پس آزمون (پس از دوره تمرین) بود و دختران جوان و فعال (از لحاظ جسمانی) شهرستان بوکان تحت مطالعه قرار گرفتند.

معیارهای ورود آزمودنی ها به مطالعه شامل عدم مصرف الکل، دخانیات و هرگونه درمان دارویی یا مکمل های ورزشی، عدم رژیم گیری تغذیه ای، عدم ابتلا به هر گونه بیماری خاص نظیر بیماری های قلبی-عروقی، تنفسی و عضلانی-اسکلتی-ارتوپدیکی در سه ماه قبل از شروع تحقیق و معیارهای خروج شامل عدم اجرای منظم تمرین ها، مصرف دارو، الکل، دخانیات یا مکمل های تغذیه ای، تغییر رژیم غذایی، اجرای تمرین هایی غیر از تمرین های تجویز شده، ابتلا به بیماری های قلبی-عروقی، تنفسی و عضلانی-اسکلتی-ارتوپدیکی و عدم رعایت سایر نکات توصیه شده در طول دوره مطالعه می باشد.

گروه تمرین هوازی تداومی (10=n)، تمرین هوازی تناوبی (10=n) و کنترل (10=n)

الکتروکاردیوگرام

از روش تصادفی سازی جایگزینی استفاده می شود. به این صورت که ابتدا از یکی از روش های تصادفی سازی ساده (جدول اعداد تصادفی) استفاده می شود و برنامه تصادفی سازی تا زمانی تکرار می شود که تعادل مورد نظر حاصل آید (یعنی 10 نفر در هر گروه).

شرکت کنندگان به عنوان یک نمونه آماری تحت مطالعه قرار می گیرند.