مقایسه اثر ترکیبی ایزوسورباید با میزوپروستول و میزوپروستول به تنهایی بر القا زایمان در نخست‌زاها

هدف از این مطالعه، تعیین اثر ترکیبی ایزوسورباید با میزوپروستول و میزوپروستول به تنهایی بر القا زایمان در نخست زاها می باشد.

این کارآزمایي بالیني دو سویه کور تصادفی بر روی 150 زن حامله ترم با حاملگی تک قلو و امتیاز بیشاپ کمتر از 6 در مرکز آموزشي درماني آیت‌اله روحانی بابل انجام شد. زنان به طور تصادفي در دو گروه قرار گرفتند.

این مطالعه بر روی تمام خانم های باردار نخست زای 6+40 هفته بارداری که نیاز به القاء زایمان داشته و از مهر ماه 1396 در زایشگاه بیمارستان آیت اله روحانی بابل بستری شدند، انجام شد.

معیارهای ورود: مادران باردار نخست‌زای 18تا 40 سال، بیشاپ اسکور 6 و کمتر با دامنه امتیاز صفر تا 13، توده بدنی در سه ماهه اول بارداری در محدوده نرمال (26 – 19.8 کیلوگرم برمتر مربع)، بارداری 41 هفته بر اساس سونوگرافی سه ماهه اول بارداری، حاملگی تک قلو و سفالیک داشتن نوار قلب جنینی نرمال و یا بایوفیزیکال مناسب در 48 ساعت قبل از ورود به مطالعه، معیارهای خروج: خانم‌های باردار با سابقه سردرد، موارد منع مصرف میزوپروستول، مصرف الکل پره اکلامپسی و اکلامپسی، دیابت کنترل نشده، محدودیت رشد داخل رحمی، پلی‌هیدرآمنیوس و اولگیوآمنیوس‌، جفت سرراهی و یا هر عاملی که منع القاء زایمان داشته باشد.

در گروه مداخله قرص ایزوسورباید (قرص ایزوکور، 40 میلی گرم، داروسازی آریا) و در گروه کنترل، پلاسبو توسط رزیدنت ارشد زنان بصورت واژینال در فورنیکس خلفی واژن گذاشته می شود. سپس 24 ساعت بعد در هر دو گروه بعد از تعیین بی شاپ مجدد: 25 میکروگرم میزوپروستول واژینال (mcg, P.I.C, High Wycombe, England) در فورنکس خلفی واژن گذاشته می شود.

القاء زایمان، روش زایمان، طول زایمان، عوارض مادرزادی، عوارض نوزادی

تصادفی سازی ساده با استفاده از جدول اعداد تصادفی انجام می شود.

داروی ایزوسورباید و پلاسبو که از نظر شکل کاملا شبیه هم می باشند در دو ظرف آ و ب، قرار گرفته و رزیدنت ارشد زنان و افراد واجد شرایط ورود به مطالعه از نوع داروی استفاده شده اطلاعی نداشته و دارو را بر اساس جدولی که بر اساس جدول اعدادتصادفی تهیه شده به بیماران داده شد.از محتوای داروی هر دو ظرف تنها یک نفر که مسئول زایشگاه بودند اطلاع داشتند.

.