تأثیر مداخله‌ی مبتنی بر مصاحبه‌ی انگیزشی با بهره‌گیری از تئوری خود تعیین‌کنندگی بر ارتقاء و پایداری فعالیت بدنی در زنان سنین باروری مراجعه کننده به مراکز بهداشتی ـ درمانی شهر تنکابن

این مطالعه باهدف تعیین تأثیر مداخله مبتنی بر مصاحبه انگیزشی با بهره‌گیری از تئوری خود تعیین‌کنندگی بر ارتقاء و پایداری فعالیت بدنی در زنان سنین باروری مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی- درمانی شهر تنکابن طراحی و انجام می شود. معیارهای ورود به مطالعه زنان 49-15 ساله، متأهل، شرکت منظم در جلسات آموزشی. معیارهای خروج از مطالعه شامل زنان باردار، مبتلا به بیماری‌های عمده و مشکلات ارتوپدی و شرکت نامنظم در جلسات آموزشی می باشد. این مطالعه در دو بخش مقطعی و کارآزمایی شاهددار تصادفی انجام می شود. در بخش اول 412 نفر از زنان سنین باروری مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی- درمانی شهر تنکابن طی نمونه‌گیری تصادفی بررسی می شوند. اطلاعات بوسیله پرسشنامه‌ای مشتمل بر متغیرهای دموگرافیک، سابقه ورزش، متغیرهای سنجش بدن شامل شاخص توده بدنی، آزمون های آمادگی جسمانی، پرسشنامه‌ای شامل اجزای تئوری خود تعیین کنندگی و پرسشنامه‌ی جهانی فعالیت بدنی، جمع آوری می شود. در بخش دوم از بین افراد تحت مطالعه‌ی مقطعی، 70 نفر به‌طور تصادفی وارد مطالعه ی کارآزمایی شاهددار تصادفی می شوند. گروه مداخله (35 نفر) چهار جلسه مصاحبه‌ی انگیزشی گروهی و یک جلسه برنامه آموزشی متداول در مورد فعالیت بدنی را دریافت می نمایند گروه کنترل (35 نفر) فقط یک جلسه برنامه آموزشی متداول در مورد فعالیت بدنی را دریافت می نمایند. مطالعه کارآزمایی در سه مرحله قبل، بلافاصله و چهار ماه بعد از برنامه آموزشی صورت می گیرد. پیامد اولیه مداخله تاثیر آن بر اجزای تئوری خود تعیین کنندگی و فعالیت بدنی می باشد

دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد