مقايسه اثربخشی آرتيكایين و ليدوكایين در تزريقات بلاك عصب آلوئولار تحتانی همراه با تزريق مکمل داخل ليگامانی در دندان‌های مولر فك پايين با پالپيت برگشت‌ ناپذير

هدف ما مقایسه اثربخشی بی حسی لیدوکایین در مقابل آرتیکایین در تزریق بلاک عصب آلوئولار تحتانی همراه با تزریق داخل لیگامانی در دندان های مولر ماندیبول با پالپیت برگشت ناپذیر است. 60 بیمار در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در این مطالعه شرکت داده خواهند شد. تمامی بیماران باید دارای مولر اول یا دوم وایتال ماندیبول بدون درد خود به خودی و پاسخ مثبت به الکتریکال پالپ تستر و پاسخ مدت دار به تست سرما باشند. قبل از انجام تزریقات بی حسی از بیماران درخواست می شود تا میزان درد خود را در هر مرحله یعنی قبل و بعد از تزریق بلاک عصب آلوئولار تحتانی و تزریق داخل لیگامانی و ضمن تهیه حفره دسترسی و قرار دادن فایل اولیه بر روی Heft Parker Visual Analogue Scale مشخص نمایند. بیماران به دو گروه به صورت تصادفی تقسیم می شوند و لیدوکایین و یا آرتیکایین دریافت خواهند کرد. نبض بیماران در هر مرحله با پالس اکسی متر اندازه گیری می شود. همه بیماران 8/1 میلی لیتر از هر ماده بی حسی با لیدوکایین 2% با اپی نفرین یک هشتاد هزارم و یا آرتیکایین 4% با اپی نفرین یک صد هزارم برای تزریق بلاک عصب آلوئولار تحتانی دریافت خواهند کرد. اگر عدد الکتریکال پالپ تستر زیر 80 باشد؛ تزریق مکمل را با همان ماده انجام می دهیم. حفره دسترسی تهیه و فایلینگ اولیه انجام داده خواهد شد. موفقيت تركيب دو تزريق به معنای توانايی برای تهیه كردن حفره دسترسی و فایلینگ اولیه بدون درد و يا درد كم خواهد بود.

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی