مقایسه فونوفورزیس ديکلوفناک و آموزش هاي ارگونومي در کاهش درد گردن و شانه در زنان دارای نقاط ماشه اي در عضله تراپزيوس

هدف از این مطالعه مقايسه تاثير فونوفورزیس ديکلوفناک با توصيه هاي ارگونومي در کاهش درد گردن و شانه در زنان با نقاط ماشه اي در عضله تراپزيوس انجام شد. اين کارآزمايي باليني تصادفی در سال 1390 در دانشگاه علوم پزشکي زاهدان انجام شد. سی بيمار با نقاط ماشه اي در عضله تراپزيوس از طريق نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. معيارهاي ورود به مطالعه عبارت بودند از: سن بين 25-18 سال، داشتن نقطه ماشه اي در عضله تراپزيوس با شکايت اصلي درد عضله بدون علامت نورولوژيکي، عدم داشتن سابقه بيماري تنفسي، جراحي واختلال ساختماني ستون فقرات گردني و سينه اي. شرايط خروج از مطالعه عبارت بودند از: عدم تکمیل جلسات درماني، استفاده از ساير روشهاي درماني حين انجام مطالعه، بروز تروما يا عمل جراحي در طي مطالعه. بيماران بصورت تصادفي در سه گروه مساوی فونوفورزیس ديکلوفناک، آموزش های ارگونومي و کنترل قرار گرفتند. در گروه فونوفورزیس از اولتراسوند یک مگا هرتز نوع مداوم با شدت 5/1 وات بر سانتي متر مربع به مدت 4 دقيقه استفاده شد. گروه ارگونومي آموزش هایی به منظور حفظ پاسچر مناسب در طي انجام امور روزمره دريافت کردند. گروه کنترل اولتراسوند بدون خروجی دریافت کرد. درمان به مدت 12 جلسه، طی 4 هفته و و هر هفته 3 جلسه انجام شد. درد گردن با پرسشنامه نورث ویک پارک و درد و ناتواني شانه با شاخص درد و ناتوانی شانه قبل و بعد از درمان ارزيابي شدند.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان.