مقايسه تكنيك انرژي عضلاني با ليزر كم توان در کاهش درد و ناتواني گردن و شانه در بيماران با نقاط ماشه اي در عضلات تراپزيوس و لواتور اسكاپولا

مطالعه به منظور مقايسه تاثير تكنيك انرژي عضلاني با ليزر كم توان در کاهش درد و ناتواني گردن و شانه در بيماران با نقاط ماشه اي در عضلات تراپزيوس و لواتور اسكاپولا انجام شد. اين كارآزمايي باليني تصادفي دوسوکور در سال 1388 در دانشگاه علوم پزشكي زاهدان انجام شد. 30 بيمار با نقاط ماشه اي در عضلات تراپزيوس و لواتوراسكاپولا از طريق نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. بيماران بصورت تصادفي در سه گروه تكنيك انرژي عضلاني (10 نفر)، ليزر كم توان (10 نفر) و كنترل (10نفر) قرار گرفتند. در گروه ليزر، از ليزر گاليوم-آرسنايد با فركانس 5 كيلو هرتز و پروب با توان متوسط خروجي 100 ميلي ولت، طول موج 905 نانومتر، پهناي پالس 200 نانوثانيه و ميزان انرژي 6 ژول به ازاي هر دقيقه، به مدت 3 دقيقه استفاده شد. در گروه انرژي عضلاني از مكانيسم شلي عضله بعد از انقباض ايزومتريك و اعمال كشش متعاقب آن استفاده شد. گروه كنترل با ليزر بدون خروجي درمان شد. درمان به مدت 10 جلسه، طي دو هفته و هر هفته 5 جلسه انجام شد. ناتواني گردن با Neck Disability Index، درد گردن با مقياس اندازه گيري ديداري دردVisuale Analogue Scale ، درد و ناتواني شانه باAnd Disability Index Shoulder Pain و دامنه حرکتي گردن با گونيامتر مخصوص گردن قبل و بعد از درمان ارزيابي شدند.

دانشگاه علوم پزشکی زاهدان