بررسی تاثیر تزریق داخل رحمی HCG قبل از انتقال جنین در میزان لانه گزینی وحاملگی در بیماران نابارور و مقایسه آن با روش مرسوم انتقال جنین در سیکل های IVF/ICSI/ET

هدف از این مطالعه بررسی تاثیر تزریق HCG داخل رجمی قبل از انتقال جنین در بهبود میزان حاملگی و لانه گزینی در سیکل های IVF/ICSI می باشد. از فروردین 1391 تا اسفند 1392 ما تعداد159 بیماراز مراجعین به مرکز تحت IVF/ ICSI جهت درمان ناباروری را مورد بررسی قرار خواهیم داد. بیماران با استفاده از جدول اعداد تصادفی به سه گروه تقسیم خواهند شد. در تمام بیماران در زمان مانیتورینگ زماني كه حداقل 3 فوليكول 18≤ ميليمتري در نماي سونوگرافي ديده شود ،10000 واحد HCG عضلاني تزريق خواهد شد . 36 ساعت بعد از پونكسيون اووسيت ،IVF یا ICSI انجام خواهد شد و 72-48 ساعت بعد انتقال جنین انجام خواهد شد . دردو گروه مورد مطالعه جهت تزریق HCG داخل رحمی, محیط کشت به یک ویال HCG 5000واحد، اضافه شده و رقت های مورد نیاز بدست خواهد آمد. در روز دوم یا سوم بعد از برداشت اووسیت، بعداز گذاشتن اسپکولوم و مشاهده سرویکس در وضعیت لیتوتومی ،انتقال جنین از طریق یک کاتتر نرم ( Cook) انجام خوا هد شد. بعد از عبور از مجرای داخلی سرویکس, مقدار 40 میکرولیتر از محیط کشت آماده شده متشکل از 500 واحد یا 1000 واحد HCG قبل از انتقال جنین به صورت داخل رحمی تزریق خواهد شد.بعد از گذشت حدود هفت دقیقه بین 3-2 جنین از طریق کاتتر دیگری ( cook) منتقل خواهد شد . در گروه کنترل بین 3-2 جنین از طریق کاتتر ( Cook) بدون تزریق داخل رحمی HCG منتقل خواهد شد.براي ساپورت فاز لوتئال از پروژسترون تزريقي 100 ميليگرم عضلاني استفاده خواهد شد. پیامد های اولیه: حاملگی شیمیایی ،حاملگی کلینیکی ،میزان لانه گزینی

مرکزتحقیقاتی و درمانی ناباروری، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد