بررسي مقايسه اي تاثير دکستروز خوراکي و وضعيت جنيني بر کاهش درد ناشي از خونگيري شرياني در نوزادان نارس

این مطالعه با هدف مقايسه اثربخشي دکستروز خوراکي و به کارگيري وضعيت جنيني بر کاهش درد ناشي از خونگيري شرياني در نوزادان نارس بستري انجام می شود.معیارهای ورود به مطالعه نیاز به خونگیری شریانی، سن حاملگی32 تا 37 هفته، عدم وجود شرایط آسیفکسی(PH بند نافی زیر 7/2 و آپگار دقیقه 5 بعد از تولد زیر 7 و وجود علایم آنسفالوپاتی هیپوکسی ایسکمیک)، عدم استفاده از داروهای مخدر، بنزودیازپین ها و فنوباربیتال 24 ساعت قبل از مداخله، و معیارهای خروج از مطالعه نوزادان مادران معتاد، نوزادان با انتروکولیت نکروزان(NEC )مرحله3،2، ممنوعیت در خوردن از طریق دهان و در صورت عدم صلاحدید پزشک در نظر گرفته شد. نمونه مورد مطالعه از بین نوزادان بستری در بخش مراقبت های ویژه نوزادان انتخاب شدند. تعداد 120 نوزاد بعد از تخصیص تصادفی با پرتاب تاس در یکی از سه گروه دکستروز خوراکی، قرارگیری در وضعیت جنینی و بدون مداخله قرار خواهند گرفت. جمع آوری اطلاعات در سه مرحله¬ی ابتدایی(اماده کردن نوزاد)، مداخله(خونگیری شریانی) و بهبودی(3 دقیقه بعد از خونگیری) صورت می گیرد. در گروه دکستروز خوراکی نوزاد 1 سی سی از محلول دکستروز 50% که حجم آن با 1 سی سی محلول آب مقطر استریل به 2 سی سی رسیده است را دو دقیقه قبل از انجام پروسیجر دریافت می کند. در گروه دوم پرستار دوم دست چپ خود را روی سر نوزاد قرار داده و با دست راست اندام های تحتانی را به حالت جمع شده داخل شکم نوزاد نگه میداشت. در گروه سوم نیز طبق روال معمول بیمارستان خونگیری از نوزاد بدون هیچ مداخله ای انجام می شود. با استفاده از ابزار ارزیابی درد در نوزاد نارس میزان درد در نوزادان در گروه های مختلف قبل و بعد از انجام پروسیجر مورد سنجش قرار خواهد گرفت.

مرکز تحقیقات مادر و جنین