هدف ازمطالعه: هدف این مطالعه بررسی امکان استفاده از فاز ریتنشن ارتودنسی، علاوه بر تثبیت دندان‌ها، به‌عنوان دوره‌ای درمانی برای مدیریت ضایعات سفید مینایی با استفاده از مواد طبیعی و در دسترس‌تر مانند چای سبز (در مقایسه با CPP‑ACP) است. طراحی: کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، سه سویه کور، با گروه های موازی، تصادفی شده، فاز 3 بر روی 36 دندان در هر گروه مداخله (مطالعه دارای 2 گروه مداخله می باشد). برای تصادفی سازی از جدول اعداد تصادفی استفاده می شود. نحوه و محل انجام مطالعه: مطالعه در کلینیک های زیر‌نظر دانشگاه علوم پزشکی اصفهان شامل ترابی نژاد، قائدی و افضل انجام میشود. به هر بیمار دو سرنگ داده می‌شود، یکی حاوی CPP‑ACP یا چای سبز و دیگری پلاسبو. بیمار باید هر شب محتوای آن‌ها را در فضای رزرو دندان‌های مشخص شده قرار دهد. ارزیابی با DIAGNOdent Pen در سه زمان انجام می‌شود: ابتدای مطالعه، یک ماه و دو ماه بعد. این مطالعه سه‌سوکور است؛ بیمار، مداخله‌گر و تحلیل‌گر آماری از نوع مداخله بی‌اطلاع هستند.تصادفی سازی توزیع نمونه با جدول اعداد تصادفی میباشد. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: شرایط ورود: بازه ی سنی 15 تا 30 سال؛ وجود حداقل یک ضایعه سفید مینایی با ابعاد با شاخص دیاگنودنت بین 10 تا 20، در دندان های مشابه در هر دو سمت یک فک شرایط عدم ورود: بیماری های سیستمیک، چرخش دندان, هایپرپلازی و استعمال دخانیات گروه‌های مداخله: گروه مداخله دو گروه می باشد که هرگروه شامل ۳۶ دندان دارای ضایعه ی سفید مینایی، که عدد شاخص دیاگنودنت آنها بین ۱۰ تا ۲۰ می باشد و مداخله ی مواجهه با عصاره ی چای سبز یا خمیر CPP-ACP را دریافت می کنند. گروه مقایسه دو گروه می باشد که هرگروه شامل ۳۶ دندان دارای ضایعه ی سفید مینایی، که عدد شاخص دیاگنودنت آنها بین ۱۰ تا ۲۰ می باشد و شامل دندان های سمت مقابل همان فک از گروه های مداخله می باشد و مداخله ی مواجهه با پلاسبو را دریافت می کنند. متغیرهای پیامد اصلی: رمینرالیزاسیون ضایعات سفید مینایی