هدف ازمطالعه: هدف از این مطالعه مقایسه اثرات درمانی سوزن خشک و کاپینگ تراپی بر عضله همسترینگ دارای نقاط ماشه ای فعال می باشد. طراحی: این مطالعه شامل تخصیص داوطلبانه شرکت‌کنندگان پس از امضای رضایت‌نامه است. تصادفی‌سازی با استفاده از روش بلوک‌بندی تصادفی (Block Randomization) با اندازه بلوک 4 انجام می‌شود تا اطمینان حاصل شود که شرکت‌کنندگان به طور متوازن به دو گروه مداخله (سوزن زدن خشک + کشش استاتیک یا کاپینگ تراپی + کشش استاتیک) تخصیص می‌یابند. در هر بلوک 4 نفره، 2 نفر به هر گروه وارد می‌شوند تا تعادل بین گروه‌ها حفظ شود. نحوه و محل انجام مطالعه: مجموعه اولیه مشخصات جمعیت شناختی شرکت کنندگان (سن، وزن، قد) و تمام ارزیابی ها توسط یک فیزیوتراپیست ناظر (که از جزئیات گروه بندی درمانی بی‌اطلاع است) در کلینیک فیزیوتراپی و دانشکده توانبخشی تهران انجام خواهد شد. این ارزیابی ها در چهار بازه زمانی انجام می شود: پایه، بلافاصله پس از جلسه اول، پس از جلسه آخر، و دو هفته پس از اتمام درمان. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: افراد در بازه سنی 18 تا 40 سال - بیماران با نقاط ماشه ای فعال در عضله همسترینگ، تشخیص نقاط ماشه‌ای فعال بر اساس معیارهایTravell & Simons انجام خواهد شد (با ارزیابی فیزیوتراپیست) عدم ورود: داشتن سابقه مشکلات ارتوپدی یا نورولوژیکی در اندام تحتانی - ابتلا به کمردرد در زمان تحقیق گروه‌های مداخله: گروه دریافت کننده کشش استاتیک و سوزن خشک و گروه گروه دریافت کننده کشش استاتیک و کاپینگ تراپی متغیرهای پیامد اصلی: شدت درد- دامنه حرکتی- انعطاف پذیری عضله همسترینگ با آزمون بازکردن فعال زانو-تحمل کشش غیرفعال عضلات همسترینگ-حداکثر گشتاور غیرفعال عضلات همسترینگ در برابر کشش