گزینه‌ای انتخاب نشده است. از چک‌باکس‌ها استفاده کنید تا نتایج دلخواه را انتخاب کنید.
نمایش 1 تا 1 از 1 نتیجه.
{{ selectedCountPage }} گزینه در این صفحه انتخاب شده،{{ selectedCountPage }} گزینه در این صفحه انتخاب شده،{{ selectedCountTotal }} گزینه در کل{{ selectedCountTotal }} گزینه در کل
هدف ازمطالعه:
تعیین تأثیر نمایش‌درمانی گروهی بر شدت علائم اضطراب اجتماعی
مقایسه میزان تغییرات در کیفیت زندگی شرکت‌کنندگان گروه مداخله و کنترل
ارزیابی اثربخشی نمایش‌درمانی گروهی در بهبود عملکرد اجتماعی و کاهش ترس از موقعیت‌های اجتماعی در شرکت‌کنندگان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی
طراحی:
این مطالعه نیمه‌تجربی بر روی 20 بیمار انجام خواهد شد. مطالعه دارای گروه کنترل موازی است. 20 نفر به صورت تصادفی در دو گروه مداخله و گروه کنترل قرار می‌گیرند. تصادفی‌سازی طبقه‌بندی‌شده بر اساس جنسیت (Stratified Randomization by Gender) استفاده خواهد شد.
نحوه و محل انجام مطالعه:
جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مشهد، در سال تحصیلی 1405-1404 است، که در حال گذراندن دوره کارآموزی خود هستند. شرکت‌کنندگان از طریق نمونه‌گیری دردسترس و پس از غربالگری اولیه انتخاب خواهند شد و به طور تصادفی، در دو گروه مداخله و کنترل قرار خواهند گرفت. گروه مداخله، جلسات نمایش‌درمانی را دریافت خواهد کرد که توسط درمانگر در این زمینه اجرا می‌شود.گروه کنترل جلسات نمایشی بدون محتوای درمانی (شم) در نظر گرفته می‌شود.
شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود:
دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مشهد باشند
اختلال روانپزشکی همزمان نداشته باشند
اختلال اضطراب اجتماعی براساس معیار DSM-5 داشته باشند
سن ۱۷ تا ۳۰ سال داشته بشند
از روان‌درمانی در ۳ ماه گذشته استفاده نکرده باشند
استفاده از داروهای روانپزشکی در طول مطالعه نداشته باشند
همکاری در تکمیل پرسشنامه‌ها و شرکت در جلسات داشته باشند
گروه‌های مداخله:
گروه مداخله تحت ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای درمان سایکودرام، با پروتکل مبتنی بر تئوری‌های Moreno، Blatner و Holmes، قرار می‌گیرد.
برای گروه کنترل، جلسات نمایشی بدون محتوای درمانی (sham) در نظر گرفته می‌شود.
متغیرهای پیامد اصلی:
اضطراب اجتماعی بزرگسالان ؛ کیفیت زندگی