اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر استرس ادراک شده، تحمل ابهام و نشخوار ذهنی دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی

هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر استرس ادراک‌شده، تحمل ابهام و نشخوار ذهنی در دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی است.

این مطالعه یک پژوهش نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل است. ۳۰ نفر از دانشجویان دارای نمره بالای اضطراب اجتماعی در دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند.

این پژوهش در میان دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری انجام می‌شود. پس از غربالگری اضطراب اجتماعی، ۳۰ نفر از افراد دارای نمره بالاتر انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار می‌گیرند. گروه آزمایش مداخله درمان شناختی رفتاری دریافت می‌کند و گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نمی‌کند. کورسازی در این مطالعه انجام نشده است.

شرایط ورود: دانشجویان مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری که در غربالگری اضطراب اجتماعی نمره بالا کسب کرده باشند، تمایل به شرکت در پژوهش داشته و رضایت آگاهانه برای مشارکت ارائه دهند، و در زمان اجرای پژوهش در هیچ برنامه روان‌درمانی مشابهی شرکت نداشته باشند. شرایط عدم ورود: ابتلا به اختلالات شدید روان‌پزشکی یا مصرف همزمان درمان‌های روان‌شناختی مشابه که می‌تواند بر نتایج مطالعه تأثیر بگذارد.

گروه آزمایش: شرکت‌کنندگان این گروه در جلسات درمان شناختی رفتاری شرکت می‌کنند. مداخله به صورت گروهی و طی ۸ جلسه هفتگی برگزار می‌شود و شامل آموزش مهارت‌های شناختی و رفتاری است. گروه کنترل: شرکت‌کنندگان این گروه در طول مدت اجرای پژوهش هیچ‌گونه مداخله روان‌شناختی دریافت نمی‌کنند.

استرس ادراک‌شده؛ تحمل ابهام؛ نشخوار ذهنی در دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی.

در این پژوهش پس از اجرای پرسشنامه اضطراب اجتماعی به‌صورت غربالگری در میان دانشجویان مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری (به تعداد ۱۱۲۷۴ نفر) در بازه زمانی ۱۴۰۴/۰۱/۳۱ تا ۱۴۰۴/۰۳/۱۹، ۳۰ نفر از دانشجویانی که بالاترین نمره اضطراب اجتماعی را کسب کرده بودند و واجد شرایط ورود به مطالعه بودند، انتخاب شدند. سپس این افراد به روش تصادفی ساده با استفاده از نرم‌افزار آماری در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) تخصیص داده شدند. واحد تصادفی‌سازی در این پژوهش فرد بوده و برای کاهش سوگیری، فهرست افراد انتخاب‌شده کدگذاری شد و تخصیص آنها به گروه‌ها بر اساس توالی تصادفی انجام گرفت.

عدم رضایت مراجعه کنندگان