هدف ازمطالعه: ارزیابی اثربخشی و ایمنی جراحی مینور دهان با کمک قلم پلاسما در مقایسه با جراحی معمولی در درمان ضایعات اگزوفیتیک واکنشی بافت نرم طراحی: یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده بدون کورسازی با گروه های موازی، بر روی 30 بیمار . از تولید کننده اعداد تصادفی کامپیوتری استفاده خواهد شد. نحوه و محل انجام مطالعه: آزمودنی ها از بین بیماران مراجعه کننده به بخش بیماری های دهان دانشگاه علوم پزشکی شیراز انتخاب خواهند شد. پس از معاینه اولیه، ضایعات به طور کامل با استفاده از قلم پلاسما یا تیغ جراحی طبق روش های استاندارد جراحی دهان برداشته خواهند شد. پس از بلند کردن قسمت پایه ضایعه با استفاده از کلمپ، برش به گونه ای انجام می شود که مرزها در بافت سالم قرار گیرند. لازم به ذکر است که به زخم های حاصل از برش با قلم پلاسما اجازه داده می شود که به صورت ثانویه بهبود یابند اما زخم های حاصل از تیغ جراحی، پس از کنتزل خونریزی، به صورت اولیه با بخیه بسته می شوند. سپس به بیماران آموزش داده می شود که دهان را با کلرهگزیدین 0.2٪ یک بار در روز به مدت یک هفته شستشو دهند. استفاده از استامینوفن (500 میلی گرم هر 6 ساعت) تنها در صورتی در نظر گرفته می شود که بیمار در 24 ساعت اول پس از جراحی درد داشته باشد. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: شرایط ورود: 1.افراد ۱۸ ساله یا بزرگتر 2. افراد مبتلا به ضایعات اگزوفیتیک واکنشی بافت نرم دهان در مخاط باکال (کوچکتر از یک سانتی متر) 3. افرادی که مایل به شرکت در این مطالعه هستند شرایط عدم ورود: 1.هر فردی که از نظر بالینی با تغییرات احتمالی نئوپلاستیک تشخیص داده شود 2. هر فرد با بیماری سیستمیک تشخیص داده شده که می تواند در بهبود زخم تداخل ایجاد کند گروه‌های مداخله: سمت کنترل: برش ضایعه با استفاده از قلم پلاسما سمت مداخله: برش ضایعه با استفاده از تیغ جراحی متغیرهای پیامد اصلی: سطح درد; ترمیم زخم; عوارض