هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر رفتار درمانی بر تهوع، عق زدن و استفراغ بارداری می باشد. 50 زن باردار مراجعه کننده به بیمارستان امام خمینی و کلینیک تخصصی طوبی در شهر ساری، با بارداری 6تا12 هفته با شکایت تهوع و استفراغ متوسط و شدید و با حاملگی تک قلو وارد مطالعه می شوند و به صورت غیر تصادفی به گروههای مداخله و کنترل تقسیم می شوند. مادران بستری، مادران مبتلا به اختلالات گوارشی و اختلالات تیروئید و نیز مادران دارای بارداری پرخطر، وارد مطالعه نمی شوند. جلسات رفتار درمانی برای گروه مداخله در 6 جلسه 50 دقیقه ای(به مدت 2 هفته) انجام می شود که در این جلسات، تکنیک هایی مانند خودارزیابی،تن آرامی، کنترل محرک،حساسیت زدایی منظم به مادران آموزش داده می شود . مطالعه کور سازی نشده است. پرسشنامه PUEQ برای سنجش میزان تهوع و استفراغ و عق زدن بارداری، بلافاصله و 1 ماه بعد از مداخله، توسط آزمودنی ها پر می شود. متغیرهای پیامد: طول مدت تهوع- دفعات استفراغ- دفعات عق زدن