پژوهش حاضر تاثیر درمان های مبتنی بر پذیرش و تعهد(ACT) و درمان شناختی-رفتاری(CBT) را بر بهبود علائم روان شناختی(خستگی، اضطراب، استرس و افسردگی)، تاب آوری و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به ام.اس بررسی می نماید. مطالعه حاضر یک کارآزمایی بالینی با مراحل پیش آزمون، پس آزمون و دو مرحله پیگیری یک ماهه و نیم و سه ماهه می باشد که جهت انتخاب نمونه بعد از تهیه لیست مراجعه کنندگان به بخش مغز و اعصاب درمانگاه بیمارستان بقیه الله(عج) و تماس با آنها، 66 نفر از افرادی که مایل به شرکت در درمان بودند را با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب نموده و به صورت تصادفی در سه گروه(گروه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد=22 نفر، گروه درمان شناختی-رفتاری=22نفر و گروه کنترل=22نفر) جای گذاری شدند. ملاک های ورود عبادت بودند از: دامنه سنی بین 20 تا 40 سال، توانایی شرکت در جلسات درمانی به طور مرتب و تمایل و رضایت آگاهانه به شرکت در طرح پژوهشی و ملاک های خروج عبارت بودند از: وجود علائم شدید مربوط به بیماری ام.اس ، ابتلا به یکی از بیماری های شدید جسمانی و یا روانی و عدم به تمایل به شرکت در درمان. در مطالعه حاضر گروه آزمایش اول به مدت هشت جلسه 90 دقیقه ای درمان مبتنی بر پذیرش را دریافت کردند و گروه آزمایش دوم به مدت 10 جلسه درمان شناختی-رفتاری را دریافت نمودند ولی در مورد گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای صورت نگرفت. متغیر پیامد اولیه: خستگی، اضطراب، استرس و افسردگی و متغیرهای پیامد ثانویه: تاب آوری و کیفیت زندگی می باشند.