مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و رفتار درمانی شناختی بر خودانتقادی، احساس حقارت، انعطاف پذیری شناختی و تنظیم هیجان والدین دارای کودکان با اختلال بی شفعالی/نقص توجه

شرایط عمده ورود به مطالعه قبل از تصادفی سازی:

1- تأیید تشخیص بالینی: والدینی که فرزندان آن‌ها توسط روان‌شناسان دارای مدرک دکتری تخصصی، بر اساس پروتکل‌های تشخیصی استاندارد، دچار اختلال بیش‌فعالی و نقص توجه تشخیص داده شده بود. 2- غربالگری و بررسی اولیه: افرادی که در مصاحبه‌های اولیه و پس از تکمیل پرسشنامه‌های استاندارد، واجد شرایط حضور در مطالعه شناخته شده و در محدوده جغرافیایی شهر شیراز ساکن بودند. 3- بازه سنی و ویژگی‌های دموگرافیک: والدین مراقب اصلی که در بازه سنی ۲۰ تا ۵۰ سال قرار داشتند تا تفاوت‌های سنی شدید در پردازش‌های شناختی و تنظیم هیجانی بر نتایج اثر نگذارد.

شرایط عمده عدم ورود به مطالعه قبل از تصادفی سازی:

1- درمان‌های موازی: افرادی که در طول دوره اجرای پژوهش، هرگونه درمان روان‌شناختی یا دارویی موازی را آغاز می‌کردند؛ زیرا تداخل مداخلات مختلف می‌توانست منجر به نتایج گمراه‌کننده در مقایسه اثرات درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در مقابل رفتاردرمانی شناختی شود. 2-عدم تداوم در حضور: شرکت‌کنندگانی که بیش از ۲ جلسه از جلسات درمانی را به دلیل هر دلیلی از دست می‌دادند، از چرخه تحلیل داده‌ها خارج شدند تا اثر دوز پایین مداخله بر نتایج نهایی تأثیر نگذارد. 3- اختلالات روان‌پزشکی شدید: والدینی که خود دچار اختلالات شدید روان‌پزشکی (مانند اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی، افسردگی اساسی و اختلالات اضطرابی شدید) بودند، از مطالعه حذف گردیدند. دلیل این امر آن بود که حضور این اختلالات می‌تواند بر متغیرهایی چون «خودانتقادی» و «تنظیم هیجان» تأثیری بنیادین داشته باشد و باعث شود تغییرات مشاهده شده در پس‌آزمون، نه ناشی از مداخله درمانی، بلکه ناشی از نوسانات بیماری زمینه‌ای باشد.

حجم نمونه پیش‌بینی شده: 60