هدف از این مطالعه بررسی تاثیر عسل در بهبود زخم پای دیابتیک می باشد. جامعه پژوهش شامل کلیه بیماران دارای زخم پای دیابتیک مراجعه کننده به بیمارستان حکمت ساری می باشند که معیار ورود به مطالعه را دارا هستند. معیار ورود به مطالعه شامل داشتن زخم دیابتیک نوع 2 و3 و عدم وجود بیمارهای عروقی و معیارهای خروج از مطالعه؛ ابتلا به بیماری های روماتولوژی مانند آتریت روماتوئید، واسکولیت، مصرف داروهای شیمی درمانی، ایمونوساپرسیو ها و استروئیدها، داروهای مؤثر بر اعصاب و عروق مثل ضد تشنج ها و آنتی آریتمی ها می باشد. ابزار گردآوري اطلاعات شامل سیاهه مربوط به بررسی زخم بوده و متغیرهای مورد بررسی آن شامل درجه زخم، عمق و طول زخم، شدت درد، وجود عفونت و نوع میکروارگانیسم می باشد. این موارد قبل از مداخله و در پایان هفته اول, دوم و سوم بعد ا زمداخله مورد بررسی قرار خواهد گرفت. همه بیماران در صورت نیاز توسط پزشک متخصص ارتوپدی تحت بیهوشی عمومی یا ناحیه ای، دبریدمان صورت می گیرد. نحوه انجام پانسمان گروه آزمون به این صورت است که روزانه پس از شستشوی زخم با نرمال سالین روی یک قطعه گاز استریل که از هر طرف حدود 2 سانت بزرگ‌تر از سایز زخم است، عسل مالیده می‌شود و روی زخم گذاشته می شود. در کنترل نیز روزانه پس از شستشوی زخم با نرمال سالین یک عدد گاز آغشته به نرمال سالین روی زخم گذاشته و پس از قرار دادن 3 لایه گاز خشک روی آن زخم با اعمال کمترین فشار پانسمان می‌شود. روزانه پانسمان توسط پرستار آموزش تعویض می‌شود و کنترل بهبودی زخم توسط پزشک متخصص ارتوپدی پیگیری می گردد. در پایان هفته اول، دوم و سوم مجددا برسی زخم با استفاده از سیاهه انجام می شود. اطلاعات با استفاده از نرم افزارSPSS نسخه 16 مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند.