هدف ازمطالعه: فرضیه‌های اصلی بررسی می‌کنند که آیا MMIH باعث کاهش ناراحتی‌های عاطفی (افسردگی، اضطراب، OCI-R) و افزایش رضایت از زندگی می‌شود. فرضیه‌های ثانویه تأثیرات MMIH بر کاهش افکار منفی تکراری، باورهای فراشناختی ناسازگار، انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و تقویت ذهن‌آگاهی را بررسی می‌کنند. فرضیه مکانیزم تغییر بررسی می‌کند که آیا تغییرات در باورهای فراشناختی پیش‌بینی‌کننده بهبود علائم و فرایندهای فراتشخیصی است، فراتر از تأثیرات تغییرات ذهن‌آگاهی. طراحی: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی‌شده سه‌گروهی بود که بر اساس دستورالعمل‌های CONSORT 2010 طراحی شد و اندازه‌گیری‌ها در سه زمان انجام خواهد گرفت: خط پایه، پس از پایان مداخله، و پیگیری شش‌ماهه. نحوه و محل انجام مطالعه: شرکت‌کنندگان از تاریخ ۳ سپتامبر تا ۱۷ مه ۲۰۲۵ از طریق استراتژی ارجاع و اعلان چندمرحله‌ای برای افزایش معرف بودن نمونه و کاهش سوگیری خودانتخابی جذب شدند. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: معیارهای ورود شامل: (الف) برآورده کردن معیارهای تشخیصی DSM-5 برای حداقل یک اختلال در هر یک از دسته‌های اختلالات اضطرابی، اختلالات افسردگی، و اختلالات وسواس‌فکری-عملی و مرتبط؛ (ب) سن ۱۸ سال یا بیشتر؛ و (ج) ارائه رضایت‌نامه کتبی آگاهانه. معیارهای خروج شامل: (الف) تشخیص فعلی یا گذشته اختلالات روان‌پریشی، اختلالات دوقطبی، اختلالات شخصیت شدید، اختلالات مصرف مواد یا هر شرایط پزشکی ناتوان‌کننده (مانند بیماری مزمن کنترل‌نشده)؛ و (ب) خودکشی فعلی. گروه‌های مداخله: درمان MMIH یک دوره درمان گروهی ۱۰ هفته‌ای بر اساس پروتکل مدون MMIH را دریافت خواهند کرد (هر جلسه ۹۰ دقیقه در هفته). متغیرهای پیامد اصلی: پرسشنامه وسواس فکری-عملی تجدیدنظر شده؛ مقیاس رضایت از زندگی؛ مقیاس شوخ‌طبعی فرادرونی؛‎ مقیاس ذهن‌آگاهی؛پرسشنامه افکار تکرارشونده – نسخه ۱۰ ماده‌ای؛ پرسشنامه پذیرش و عمل – نسخه دوم؛ پرسشنامه فراشناختی – نسخه ۳۰ ماده‌ای؛ مقیاس شفقت به خود – فرم کوتاه؛ پرسشنامه سلامت بیمار – نسخه ۹ ماده‌ای؛ مقیاس اضطراب صفت- حالت اسپیلبرگر