هدف ازمطالعه: مقایسه مداخلات تعاملی روانی-آموزشی مبتنی بر شبکه های اجتماعی با دارونما بر اضطراب و خودکارآمدی بیماران مبتلا به کویید- 19در قرنطینه خانگی طراحی: کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه موازی تصادفی شده و یک سوکور شده نحوه و محل انجام مطالعه: محیط پژوهش شهر شیراز است. در این مطالعه افرادی که پیامدها را جمع آوری می کند و متخصص آمار و مراقبان سلامت نسبت به گروه ها تا پایان مطالعه و اتمام تحلیل داده ها و گزارش آن، کور سازی می شوند. شرکت کنندگان/شرایط ورود و عدم ورود: معیار ورود به مطالعه شامل افرادی است که سن بالای 18 سال دارند، تشخیص کویید - 19، قادر بودن به استفاده از تلفن همراه و دسترسی به اینترنت، در قرطینه خانگی بودن حداقل برای 48 ساعت، نیاز داشتن به بودن در قرطینه خانگی حداقل برای یک هفته. بیمارانی که در بیمارستان بستری شوند، بمیرند، دچار علائم شدیدی شوند که نتوانند صحبت کنند، ورزش ها را انجام دهند و یا پرسشنامه ها را تکمیل کنند، تجربه قبلی قرطینه خانگی دارند و بیماری روانی مثل سایکوز یا فراموشی دارند از مطالعه حذف می شوند. گروه‌های مداخله: افراد در گروه مداخله در گروه واتس اپ وارد می شوند. آنها تعدادی ویدئو، فایل های شنیداری و متون آموزشی در مورد سلامت روان، راهبردهای مقابله ای، مثبت اندیشی، امید، بهزیستی معنوی و برخی فعالیت های لذت بخش از جمله موسقی آرام سازی را دریافت می کنند. سایر مداخلات روانی شامل تشویق بیماران به اجرای تکنیک های روان شناختی آموزش داده شده، قدردانی و تشکر از خدا، بیان توانایی های مثبت در زمینه های مختلف می شود. بهر روز، یک نفر با بیماران تماس گرفته و در مورد ادامه و دنبال کردن دستورات اطمینان کسب می کند. متغیرهای پیامد اصلی: خودکارآمدی و اضطراب