تاثیر تکنیک مهار یکپارچه عصبی عضلانی بر آستانه درد نقاط ماشه ای در بیماران دارای نقاط ماشه ای در عضلات ناحیه گردن و شانه

هدف مطالعه: تاثیر تکنیک مهار یکپارچه عصبی عضلانی بر آستانه درد نقاط ماشه ای عضلات ناحیه گردن و شانه؛ غير تصادفي ؛ فقط یک گروه مداخله دارد ؛ گروه کنترل ندارد ؛ كور نشده است ؛ بدون كنترل با دارو نما؛ جمعیت مورد مطالعه: معیارهای ورود : سن 20 تا 40 سال، وجود نقاط ماشه ای فعال در عضلات ناحیه گردن و شانه به طوری که فشار بر این نقاط می تواند موجب ایجاد درد شود ؛ معیارهای خروج : سابقه ی جراحی گردن طی یک سال گذشته، بیماران مبتلا به رادیکولوپاتی گردن، بیماران مبتلا به سندروم فیبرومایالژیا؛ حجم نمونه: 15نفر؛ مداخله مورد مطالعه: تکنیک مهار یکپارچه عصبی عضلانی؛ روش انجام کار و گرداوری داده ها: همه افراد قبل از شرکت در مطالعه، فرم رضایت آگاهانه را تکمیل می نمایند. نقاط ماشه ای فعال موجود در عضلات ناحیه گردن و شانه به صورت prone تعیین گردیده و میزان درد از طریق مقیاس ارزیابی دیداری و آستانه فشاری درد به وسیله الگومتر اندازه گیری می شود. به منظور اعمال تکنیک مهار یکپارچه عصبی عضلانی ابتدا بیمار به صورت طاقباز قرار گرفته و یک حوله کوچک زیر گردن قرار داده تا فعالیت عضله تراپز فوقانی کاهش یابد. در روش مهار یکپارچه عصبی عضلانی سه تکنیک به صورت متوالی انجام می شود : 1- فشار ایسکمیک: درمانگر انگشت شست خود را مستقیما بر روی نقطه ماشه ای مشخص قرار داده تا یک درد قابل تحمل ایجاد شود ، فشار اعمال شده نگه داشته می شود و با شست یا انگشت دیگر دست مقابل فشار کم کم افزایش داده می شود تا زمانی که به مقاومت بافت برسد، تماس دست را حفظ کرده تا مانع بافتی آزاد شود، فشار تا 90 ثانیه نگه داشته می شود و سه بار در هر جلسه انجام می شود. 2- استرین- کانتر استرین: یک فشار ملایم روی نقطه ماشه ای اعمال کرده بون اینکه درد راجعه ایجاد شود ، درمانگر سر را به سمت درگیر خم می کند(side bend) در حالیکه دست سمت درگیر را حدودا در 90 درجه ابداکشن قرار می دهد و با فلکشن یا اکستنشن شانه راحت ترین وضعیت را ایجاد می کند ، 20 تا 30 ثانیه این حالت را نگه می دارد . این تکنیک سه بار در هر جلسه انجام می شود. 3- MET(Muscle Energy Technique) : در وضعیت طاقباز از بیمار می خواهد که شانه درگیر را به سمت گوش بیاورد و گوش را نیز به شانه نزدیک کند ، انقباض ملایم و بدون درد (20% حداکثر انقباض ارادی) می باشد. انقباض را به مدت 10 ثانیه نگه می دارد ، به دنبال انقباض ایزومتریک ، درمانگر سر بیمار را به سمت سالم side bend و فلکس و به سمت درگیر می چرخاند. کشش عضله به مدت 30 ثانیه نگه داشته می شود و سه بار در هر جلسه انجام می شود. پس از اعمال تکنیک مهار یکپارچه عصبی عضلانی، شدت درد از طریق مقیاس ارزیابی دیداری درد و آستانه فشاری درد به وسیله الگومتر ارزیابی می گردد. یک روز پس از درمان نیز ارزیابی شدت درد از طریق مقیاس ارزیابی دیداری درد و آستانه فشاری درد به وسیله الگومتر انجام می گیرد. درمان به مدت یک جلسه بوده و یک روز پس از درمان ،شدت و آستانه درد مجددا ارزیابی می گردد. پیامد: احتمال کاهش درد نقاط ماشه ای و افزایش آستانه فشاری درد وجود دارد.

معاونت پژوهشی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز